Wprowadzenie    Liturgia słowa    Katecheza    Rozważanie

UROCZYSTOŚĆ NARODZENIA PAŃSKIEGO, Msza w nocy Rok C (biały) Nr 62 (25 grudnia 2018)

Wprowadzenie do liturgii

ZWIASTOWANIE NAJWIĘKSZEJ RADOŚCI

W świętą noc Narodzenia Pańskiego, we wszystkich stronach świata, w katedrach i bazylikach, w niezliczonych kościołach i kaplicach, nawet zagubionych wśród gór i lasów, w śniegu lub w spiekocie, wyznawcy Chrystusa śpieszą na Pasterkę, aby przeżyć radość z narodzin Zbawiciela.
Obiecany i upragniony Mesjasz przyszedł na ziemię w ciszy, poza miastem, w grocie, bo nie znalazł miejsca w ludzkich domach i w gospodzie. Nie wybrał drogi dyplomacji. Nie powiadomił, nie uprzedził wielkich i możnych tego świata. Pominął arcykapłanów i synagogę. Aniołów posyła z Dobrą Nowiną do pasterzy. Wziął na siebie ludzką cielesność poddaną prawu głodu, cierpienia i śmierci. W ten sposób pokazał, że możliwe jest przymierze świata materialnego ze światem ducha, Boga i Jego prawami. Związał ze sobą te dwa światy, aby człowiek mógł stać się dzieckiem Bożym.
Niestety, współczesny świat, pod rządami wielu Herodów, robi wszystko, co możliwe, by tę jedność świata ducha z materią rozerwać. Herodowie ci mają na usługach: władzę, ogromne pieniądze, potężne środki przekazu, które manipulują świadomością ludzi i wrogo nastawiają do tego, co chrześcijańskie.
Mesjasz niosący światu radość i miłość stał się okazją do nienawiści, gdyż nie spełnia pragnień egoistycznego świata. W Europie, której kultura wyrosła z Chrystusowego krzyża i Ewangelii, w niektórych krajach zabrania się używać odwiecznej nazwy „Święta Bożego Narodzenia”. Lecz Jezus jest i zawsze pozostanie dla ludzi: Miłością, Prawdą, Drogą, Życiem i Pokojem, by „usprawiedliwieni Jego łaską, stali się w nadziei dziedzicami życia wiecznego” (Tt 3, 7).

ks. Stanisław Jasionek