Wprowadzenie    Liturgia słowa    Katecheza    Rozważanie

26 NIEDZIELA ZWYKŁA Rok B (zielony) Nr 48 (30 września 2018)

Liturgia słowa

Słowo Boże zachęca do wyjścia poza siebie i dostrzeżenia dobra wokół nas. Mogą je czynić nie tylko ci, którzy określają się jako gorliwi uczniowie Pana. Doświadczenie to jest nam potrzebne, aby wystrzegać się zazdrości, która może zniszczyć nawet najpiękniejsze dzieła. O tej wadzie mówi nam dzisiejsze pierwsze czytanie i Ewangelia. Ponadto Jezus surowo potępia haniebny czyn, którym jest prowadzące do odebrania wiary zgorszenie maluczkich. Jedynym ocaleniem dla gorszycieli jest szczera pokuta i naprawienie dokonanych zgorszeń.

 
PIERWSZE CZYTANIE (Lb 11, 25-29)
Mojżesz, który rozmawiał z Bogiem twarzą w twarz, doskonale wiedział, że należy cieszyć się ze znaków Bożego działania w świecie. Dlatego wytyka Jozuemu, że zamiast radować się z darów Bożych udzielonych Eldadowi i Medadowi, głośno wyraża swoją dezaprobatę i zazdrość. Dzisiejszy fragment Księgi Liczb przytacza też starotestamentową zapowiedź, że Bóg wyleje swojego Ducha na wszystkich ludzi.
 
Czytanie z Księgi Liczb
Pan zstąpił w obłoku i mówił z Mojżeszem. Wziął z ducha, który był w nim, i przekazał go owym siedemdziesięciu starszym. A gdy spoczął na nich duch, wpadli w uniesienie prorockie. Nie powtórzyło się to jednak.
Dwóch mężów pozostało w obozie. Jeden nazywał się Eldad, a drugi Medad. Na nich też zstąpił duch, bo należeli do wezwanych, tylko nie przyszli do namiotu. Wpadli więc w obozie w uniesienie prorockie.
Przybiegł młodzieniec i doniósł Mojżeszowi: «Eldad i Medad wpadli w obozie w uniesienie prorockie». Jozue, syn Nuna, który od młodości swojej był w służbie Mojżesza, zabrał głos i rzekł: «Mojżeszu, panie mój, zabroń im!». Ale Mojżesz odparł: «Czyż zazdrosny jesteś o mnie? Oby tak cały lud Pana prorokował, oby mu dał Pan swego ducha!».
Oto słowo Boże.
 
PSALM (Ps 19, 8 i 10. 12-13. 14)
Dzisiejszy fragment Psalmu 19 stanowi hymn mądrościowy na cześć Prawa Bożego, którego nakazy są radością serca i olśniewają oczy. Kto ich przestrzega, zbliża się do Boga. Końcowa część zawiera modlitwę błagalną o uwolnienie od pychy i oczyszczenie z błędów.
 
Refren: Nakazy Pana są radością serca.
 
Prawo Pańskie jest doskonałe
i pokrzepia duszę, *
świadectwo Pana jest pewne,
nierozważnego uczy mądrości.
Bojaźń Pana jest szczera i trwa na wieki, *
sądy Pana prawdziwe, wszystkie razem słuszne.
 
Zważa na nie Twój sługa *
i nagrodę otrzyma za ich przestrzeganie.
Kto jednak widzi swoje błędy? *
Oczyść mnie z błędów, przede mną ukrytych.
 
Także od pychy broń swojego sługę, *
by nie panowała nade mną.
Wtedy będę bez skazy *
i wolny od wielkiego występku.
 
DRUGIE CZYTANIE (Jk 5, 1-6)
Święty Jakub, kierując ostrzeżenie do wierzących, pokazuje przeraźliwy los tych, którzy nadużywają ziemskich bogactw. Bezlitosna niesprawiedliwość zostanie pomszczona przez utratę majątku i straszliwy sąd. Rdzewienie i niszczenie dóbr podkreśla ich bezwartościowość oraz jest świadectwem tego, że właściciele zaniedbywali wykorzystywanie bogactw w służbie potrzebującym.
 
Czytanie z Listu Świętego Jakuba Apostoła
A teraz wy, bogacze, zapłaczcie wśród narzekań na utrapienia, jakie was czekają. Bogactwo wasze zbutwiało, szaty wasze stały się żerem dla moli, złoto wasze i srebro zardzewiało, a rdza ich będzie świadectwem przeciw wam i toczyć będzie ciała wasze niby ogień. Zebraliście w dniach ostatecznych skarby. 
Oto woła zapłata robotników, żniwiarzy z pól waszych, którą zatrzymaliście, a krzyk żniwiarzy doszedł do uszu Pana Zastępów. Żyliście beztrosko na ziemi i wśród dostatków tuczyliście serca wasze w dniu rzezi. Potępiliście i zabiliście sprawiedliwego. Nie stawiał wam oporu.
Oto słowo Boże.
 
ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ (J 17, 17ba)
Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.
Słowo Twoje, Panie, jest prawdą,
uświęć nas w prawdzie.
Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.
EWANGELIA (Mk 9, 38-43. 45. 47-48)
Święty Marek przedstawia Jezusa, który piętnuje zazdrość uczniów, ale i zgorszenie maluczkich. Powołani przez Chrystusa apostołowie, gorliwsi niż Jozue, poczuli się zagrożeni w swoim powołaniu, widząc, jak ktoś wyrzuca złe duchy w imię Jezusa, a nie należy do grona Jego uczniów. Chrystus kieruje też surową przestrogę do tych, którzy innych prowadzą do grzechu, stając się przyczyną zgorszenia. 
 Słowa Ewangelii
według Świętego Marka
W. Chwała Tobie, Panie.
Apostoł Jan rzekł do Jezusa: «Nauczycielu, widzieliśmy kogoś, kto nie chodzi z nami, jak w Twoje imię wyrzucał złe duchy, i zaczęliśmy mu zabraniać, bo nie chodzi z nami».
Lecz Jezus odrzekł: «Przestańcie zabraniać mu, bo nikt, kto uczyni cud w imię moje, nie będzie mógł zaraz źle mówić o Mnie. Kto bowiem nie jest przeciwko nam, ten jest z nami.
Kto wam poda kubek wody do picia, dlatego że należycie do Chrystusa, zaprawdę, powiadam wam, nie utraci swojej nagrody.
Kto by się stał powodem grzechu dla jednego z tych małych, którzy wierzą, temu lepiej byłoby kamień młyński uwiązać u szyi i wrzucić go w morze.
Jeśli zatem twoja ręka jest dla ciebie powodem grzechu, odetnij ją; lepiej jest dla ciebie ułomnym wejść do życia wiecznego, niż z dwiema rękami pójść do piekła w ogień nieugaszony. I jeśli twoja noga jest dla ciebie powodem grzechu, odetnij ją; lepiej jest dla ciebie chromym wejść do życia, niż z dwiema nogami być wrzuconym do piekła. Jeśli twoje oko jest dla ciebie powodem grzechu, wyłup je; lepiej jest dla ciebie jednookim wejść do królestwa Bożego, niż z dwojgiem oczu być wrzuconym do piekła, gdzie robak ich nie ginie i ogień nie gaśnie».
Oto słowo Pańskie.