Wprowadzenie    Liturgia słowa    Katecheza    Rozważanie

24 NIEDZIELA ZWYKŁA W Polsce - DZIEŃ ŚRODKÓW SPOŁECZNEGO PRZEKAZU Rok B (zielony) Nr 46 (16 września 2018)

Katecheza

 Święta Hildegarda z Bingen,

zakonnica i doktor Kościoła
(1098-1179)
(wspomnienie 17 września)
 
O Leonardzie Da Vinci i Gottfriedzie Leibnizu zwykło się mówić, że wiedzieli oni wszystko, co rozum ludzki poznał do ich czasów. Gdyby wskazać na kobietę, o której można byłoby powiedzieć to samo, to bez wątpienia jest to św. Hildegarda z Bingen.
Przez rodziców została ofiarowana Bogu jako „dziesięcina” do zakonu benedyktyńskiego. Była bowiem dziesiątym dzieckiem w rodzinie. To, wydawałoby się, przypadkowe zrządzenie losu po latach objawiło, że Pan utkał Hildegardę dla siebie już w łonie jej matki i ją powołał. Gdy miała trzy lata, Stwórca zaczął z nią rozmawiać jako ze swą dorastającą oblubienicą. Hildegarda zapisywała te wizje i przeżycia, co w późniejszych latach przyniosło jej wielkie uznanie.
 
Sybilla znad Renu
Hildegarda była kobietą o niezwykłych zdolnościach. Wypowiadała się w sprawach teologii, filozofii, historii, a ponadto opanowała sztukę medycyny i zielarstwa, pisała dramaty, wiersze i komponowała utwory muzyczne. Ogromna wiedza, a także wiara sprawiły, że stała się niekwestionowanym autorytetem, który uznawali i szanowali władcy świeccy (Fryderyk Barbarossa) i duchowni (św. Bernard z Clairvaux). Szukano u niej porad i sposobów rozwiązania problemów. Więcej, papież Eugeniusz III, zapoznając się z wizjami i treścią pism Hildegardy, zezwolił jej na nauczanie w Kościele, łącznie z głoszeniem kazań. Była to bezprecedensowa decyzja w tamtych czasach. Wizytowała ona także klasztory, nierzadko udzielając duchownym nagan za niemoralny tryb życia. Jej pouczenia powszechnie przyjmowano z pokorą, ponieważ uznawano ją za wysłanniczkę Boga.
 
Sci vias Domini
„Poznaj drogi Pana” – to tytuł najważniejszego dzieła Hildegardy, spisywanego w latach 1141-1151. Opisała w nim 26 wizji ukazujących dzieje zbawienia od stworzenia świata do końca czasów w duchu Księgi Ezechiela czy Apokalipsy Janowej. Ich centralnym wydarzeniem jest śmierć Jezusa na krzyżu. Święta interpretuje tę ofiarę jako zaślubiny Syna Bożego z Kościołem-Oblubienicą. Te wizje pomagały Hildegardzie w poznawaniu Pisma Świętego.
 
ks. Mariusz Szmajdziński