Wprowadzenie    Liturgia słowa    Katecheza    Rozważanie

22 NIEDZIELA ZWYKŁA Rok B (zielony) Nr 44 (2 września 2018)

Liturgia słowa

Nieustannie żyjemy w napięciu pomiędzy tym, co ustalone, i tym, co nowe, między zasadami prawa Bożego a przejętymi zwyczajami. Jezus naucza: uważajcie, żeby nie stać się obłudnikami, starajcie się poznawać to, co w życiu istotne. W ludzkim sercu dokonuje się decyzja, co jest dobre, a co złe. Aby stać się czystym, trzeba nosić w sobie stałe poczucie słabości i grzeszności. Dlatego Chrystus radzi skontrolować najpierw myśli ludzkie, uczynić je prostymi i szczerymi, zmienić styl oraz sposób rozumowania, być otwartym i prawdomównym.


PIERWSZE CZYTANIE (Pwt 4, 1-2. 6-8)
Jedną z najczęściej stosowanych metod zmierzających do uchylenia prawa jest jego zniekształcanie. Świadomy tego Mojżesz przypomina Izraelowi o obowiązku podporządkowania się Bożym nakazom, co jest istotnym warunkiem zawartego pomiędzy Bogiem a ludem przymierza. Ono stanowi mądrość życia i drogowskaz wskazujący niebo.
 
Czytanie z Księgi Powtórzonego Prawa
Mojżesz powiedział do ludu:
«A teraz, Izraelu, słuchaj praw i nakazów, których uczę was wypełniać, abyście żyli i doszli do posiadania ziemi, którą wam daje Pan, Bóg waszych ojców. Nic nie dodacie do tego, co ja wam nakazuję, i nic z tego nie odejmiecie, zachowując nakazy Pana, Boga waszego, które na was nakładam.
Strzeżcie ich i wypełniajcie je, bo one są waszą mądrością i umiejętnością w oczach narodów, które usłyszawszy o tych prawach, powiedzą: «Z pewnością ten wielki naród to lud mądry i rozumny». Bo któryż wielki naród ma bogów tak bliskich, jak Pan, Bóg nasz, ilekroć Go wzywamy? Któryż wielki naród ma prawa i nakazy tak sprawiedliwe, jak całe to Prawo, które ja wam dziś daję?».
Oto słowo Boże.
 
PSALM (Ps 15, 1b-2. 3 i 4b. 4c-5)
Psalmista domaga się oczyszczenia sumienia, by dokonywało wyborów opartych na sprawiedliwości i miłości bliźniego. Stąd wypływa potrzeba łączenia wiary z życiem, modlitewnego trwania przed Panem z zaangażowaniem, adoracji Stwórcy ze sprawiedliwością społeczną. Takie postępowanie oznacza gotowość na spotkanie z Bogiem. 
 
Refren: Prawy zamieszka w domu Twoim, Panie.
 
Kto będzie przebywał w Twym przybytku, Panie, *
kto zamieszka na Twej górze świętej? 
Ten, kto postępuje nienagannie, działa sprawiedliwie *
i mówi prawdę w swym sercu.
 
Kto swym językiem oszczerstw nie głosi, *
Kto nie czyni bliźniemu nic złego 
i nie ubliża swoim sąsiadom, *
ale szanuje tego, który oddaje cześć Bogu.
 
Kto dotrzyma przysięgi niekorzystnej dla siebie, *
kto nie daje swych pieniędzy na lichwę
i nie da się przekupić przeciw niewinnemu. *
Kto tak postępuje, nigdy się nie zachwieje.
 
DRUGIE CZYTANIE (Jk 1, 17-18. 21b-22. 27)
Prawo Pańskie nakazuje słuchać słowa Bożego po to, aby je rozumieć, rozeznawać, co jest wolą Stwórcy, i stać się później wykonawcą tej woli. Święty Jakub uwrażliwia nas zatem na fakt, że „miłosierdzie słów” nabiera swojej właściwej wartości przez „miłosierdzie czynów”, takich jak opieka nad ubogimi, sierotami i wdowami.
 
Czytanie z Listu Świętego Jakuba Apostoła
Bracia moi umiłowani:
Każde dobro, jakie otrzymujemy, i wszelki dar doskonały zstępują z góry, od Ojca świateł, u którego nie ma przemiany ani cienia zmienności. Ze swej woli zrodził nas przez słowo prawdy, byśmy byli jakby pierwocinami Jego stworzeń.
Przyjmijcie w duchu łagodności zaszczepione w was słowo, które ma moc zbawić dusze wasze. 
Wprowadzajcie zaś słowo w czyn, a nie bądźcie tylko słuchaczami oszukującymi samych siebie.
Religijność czysta i bez skazy wobec Boga i Ojca jest taka: opiekować się sierotami i wdowami w ich utrapieniach i zachować siebie samego nie skażonym wpływami świata.
Oto słowo Boże.
 
ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ (Jk 1, 18)
Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.
Ze swej woli zrodził nas Ojciec przez słowo prawdy,
abyśmy byli jakby pierwocinami Jego stworzeń.
Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.
 
EWANGELIA (Mk 7, 1-8a. 14-15. 21-23)
Jezus występuje w Ewangelii przeciwko zewnętrznemu zachowywaniu przepisów, które zastąpiło postawę wewnętrznego podporządkowania się Bogu. Piętnuje zatem obłudę faryzeuszy, którzy mieli wielki szacunek dla swojej tradycji i niechętnie odnosili się do zmian, jeśli nie były one absolutnie konieczne. Ukazuje, że jeśli nie ma zgodności pomiędzy wargami a sercem, człowiek udaje coś, czego w duchu nie akceptuje. Stąd rodzi się fałsz, pycha, powierzchowność i pogarda dla innych. Dlatego wielkim zadaniem uczniów Jezusa jest słuchanie słowa Bożego i życie nim na co dzień.
 
Słowa Ewangelii według Świętego Marka
U Jezusa zebrali się faryzeusze i kilku uczonych w Piśmie, którzy przybyli z Jerozolimy. I zauważyli, że niektórzy z Jego uczniów brali posiłek nieczystymi, to znaczy nie obmytymi rękami. Faryzeusze bowiem, i w ogóle Żydzi, trzymając się tradycji starszych, nie jedzą, jeśli sobie rąk nie obmyją, rozluźniając pięść. I gdy wrócą z rynku, nie jedzą, dopóki się nie obmyją. Jest jeszcze wiele innych zwyczajów, które przejęli i których przestrzegają, jak obmywanie kubków, dzbanków, naczyń miedzianych.
Zapytali Go więc faryzeusze i uczeni w Piśmie: «Dlaczego Twoi uczniowie nie postępują według tradycji starszych, lecz jedzą nieczystymi rękami?».
Odpowiedział im: «Słusznie prorok Izajasz powiedział o was, obłudnikach, jak jest napisane: „Ten lud czci mnie wargami, lecz sercem swym daleko jest ode Mnie. Ale czci na próżno, ucząc zasad podanych przez ludzi”. Uchyliliście przykazanie Boże, a trzymacie się ludzkiej tradycji».
Potem przywołał znowu tłum do siebie i rzekł do niego: «Słuchajcie Mnie, wszyscy, i zrozumcie! Nic nie wchodzi z zewnątrz w człowieka, co mogłoby uczynić go nieczystym; lecz to, co wychodzi z człowieka, to czyni człowieka nieczystym. Z wnętrza bowiem, z serca ludzkiego pochodzą złe myśli, nierząd, kradzieże, zabójstwa, cudzołóstwa, chciwość, przewrotność, podstęp, wyuzdanie, zazdrość, obelgi, pycha, głupota. Całe to zło z wnętrza pochodzi i czyni człowieka nieczystym».
Oto słowo Pańskie.