Wprowadzenie    Liturgia słowa    Katecheza    Rozważanie

UROCZYSTOŚĆ NMP CZĘSTOCHOWSKIEJ Rok B (biały) Nr 43 (26 sierpnia 2018)

Liturgia słowa

Wśród setek polskich sanktuariów Jasna Góra, czyli „polska Kana”, ma swoje pierwsze i uprzywilejowane miejsce. Pielgrzymi przybywają do tego sanktuarium całego Narodu, by modlić się przed cudownym obrazem Matki Bożej Częstochowskiej słynącym wieloma łaskami i na trwałe wpisanym w dzieje Polski. Pątnicy szukają u Maryi oparcia i duchowych sił. Dziś z wdzięcznością skierujmy swoje uwielbienie do Boga za dar Matki w jasnogórskim obrazie Czarnej Madonny, za Jej wstawiennictwo u Boga, przedziwną pomoc i obronę.

PIERWSZE CZYTANIE (Prz 8, 22-35)
Słowa z Księgi Przysłów, opisujące mądrość Bożą, Kościół w dzisiejszej liturgii odnosi do Maryi. Dostrzega wyrytą na Jej obliczu mądrość i miłość Bożą. Wierzy, że Bóg wybrał Ją przed wiekami, już wtedy, gdy pierwsi ludzie grzechem nieposłuszeństwa odwrócili się od swego Stwórcy, gdy po upadku Adama i Ewy przygotował plan zbawienia, który później urzeczywistniał w ciągu dziejów.
 
Czytanie z Księgi Przysłów
To mówi Mądrość Boża: «Pan mnie stworzył, swe arcydzieło, przed swymi czynami, od dawna, od wieków jestem stworzona, od początku, nim ziemia powstała.
Jestem zrodzona, gdy jeszcze bezmiar wód nie istniał ani źródła, co wodą tryskają, i zanim góry stanęły. Poczęta jestem przed pagórkami, nim ziemię i pola uczynił, początek pyłu na ziemi.
Gdy niebo umacniał, z Nim byłam, gdy kreślił sklepienie nad bezmiarem wód, gdy w górze utwierdzał obłoki, gdy źródła wielkiej otchłani umacniał, gdy morzu stawiał granice, by wody z brzegów nie wyszły, gdy kreślił fundamenty pod ziemię. Ja byłam przy Nim mistrzynią, rozkoszą Jego dzień po dniu, cały czas igrając przed Nim, igrając na okręgu ziemi, znajdując radość przy synach ludzkich.
Więc teraz, synowie, słuchajcie mnie, szczęśliwi, co dróg moich strzegą. Przyjmijcie naukę i stańcie się mądrzy, pouczeń mych nie odrzucajcie. Błogosławiony ten, kto mnie słucha, kto co dzień u drzwi moich czeka, by czuwać u progu mej bramy, bo kto mnie znajdzie, ten znajdzie życie i uzyska łaskę u Pana».
Chodźcie, domu Jakuba, postępujmy w światłości Pana.
Oto słowo Boże. 
 
PSALM (Ps 48, 2-3ab. 9. 10-11. 13 i 14c i 15a)
Psalmista wyśpiewuje modlitwę dziękczynienia za wyzwolenie ludu, hymn ku czci miłosiernej miłości Boga. Jerozolima stanowi znak bliskości Boga, gdyż Pan jest obecny w jej świątyni. Obecność Bożą dostrzegamy także w znaku Maryi, która „jest wielką chlubą naszego narodu”.
 
Refren: Tyś wielką chlubą naszego narodu.
 
Wielki jest Pan i godzien wielkiej chwały *
w mieście Boga naszego.
Święta Jego góra, wspaniałe wzniesienie, *
radością jest całej ziemi.
 
Cośmy słyszeli, to zobaczyliśmy, *
w mieście Pana Zastępów,
w mieście naszego Boga; *
Bóg je umacnia na wieki.
 
Rozważamy, Boże, Twoją łaskawość *
we wnętrzu Twojej świątyni.
Jak imię Twe, Boże, tak i chwała Twoja
sięga po krańce ziemi. *
Prawica Twoja pełna jest sprawiedliwości.
 
Obejdźcie dokoła Syjon, *
policzcie jego wieże.
By powiedzieć przyszłym pokoleniom, *
że Bóg jest naszym Bogiem na wieki.

DRUGIE CZYTANIE (Ga 4, 4-7)
W mocy Ducha Świętego otrzymujemy godność synów Bożych, w Jego mocy mówimy do Boga z najgłębszym wewnętrznym przekonaniem: „Ojcze!”. Jako synowie Boga nie możemy być niewolnikami. Nasze synostwo Boże niesie w sobie dziedzictwo wolności. Syn zrodzony z Niewiasty stanowi dla nas wezwanie do życia w wolności.
 
Czytanie z Listu Świętego Pawła Apostoła do Galatów
Bracia:
Gdy nadeszła pełnia czasu, Bóg zesłał swojego Syna, zrodzonego z niewiasty, zrodzonego pod Prawem, aby wykupił tych, którzy podlegali Prawu, abyśmy mogli otrzymać przybrane synostwo. Na dowód tego, że jesteście synami, Bóg wysłał do serc naszych Ducha Syna swego, który woła: «Abba, Ojcze». A zatem nie jesteś już niewolnikiem, lecz synem. Jeżeli zaś synem, to i dziedzicem z woli Bożej.
Oto słowo Boże.
 
ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ (Łk 1, 28)
Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.
Zdrowaś Maryjo, łaski pełna, Pan z Tobą,
Błogosławionaś Ty między niewiastami.
Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.
 
EWANGELIA (J 2, 1-11)
Po raz pierwszy widzimy Maryję orędującą za ludźmi, gdy na godach w Kanie Galilejskiej mówi: „Nie mają już wina”. Podobnie jak ludzie szukający Boga w Starym Testamencie, dla których odmowa nie stanowiła odpowiedzi, również Ona wyraża pewność, że Jezus wysłucha Jej prośby. Także dziś Maryja staje pomiędzy naszymi ludzkimi potrzebami a swoim Synem, wzywając nas nieustannie do posłuszeństwa Chrystusowi i pełnienia Jego woli. Czuwa, abyśmy odnaleźli drogę do prawdziwego życia, które dla nas przygotował.
 
Słowa Ewangelii według Świętego Jana
W Kanie Galilejskiej odbywało się wesele i była tam Matka Jezusa.
Zaproszono na to wesele także Jezusa i Jego uczniów. A kiedy zabrakło wina, Matka Jezusa mówi do Niego: «Nie mają już wina».
Jezus Jej odpowiedział: «Czyż to moja lub Twoja sprawa, Niewiasto? Jeszcze nie nadeszła godzina moja».
Wtedy Matka Jego powiedziała do sług: «Zróbcie wszystko, cokolwiek wam powie». 
Stało zaś tam sześć stągwi kamiennych przeznaczonych do żydowskich oczyszczeń, z których każda mogła pomieścić dwie lub trzy miary. 
Rzekł do nich Jezus: «Napełnijcie stągwie wodą». I napełnili je aż po brzegi. Potem do nich powiedział: «Zaczerpnijcie teraz i zanieście staroście weselnemu». Ci zaś zanieśli.
A gdy starosta weselny skosztował wody, która stała się winem, i nie wiedział, skąd ono pochodzi, ale słudzy, którzy czerpali wodę, wiedzieli, przywołał pana młodego i powiedział do niego: «Każdy człowiek stawia najpierw dobre wino, a gdy się napiją, wówczas gorsze. Ty zachowałeś dobre wino aż do tej pory».
Taki to początek znaków uczynił Jezus w Kanie Galilejskiej. Objawił swoją chwałę i uwierzyli w Niego Jego uczniowie.
 Oto słowo Pańskie.