Wprowadzenie    Liturgia słowa    Katecheza    Rozważanie

20 NIEDZIELA ZWYKŁA Rok B (zielony) Nr 42 (19 sierpnia 2018)

Liturgia słowa

Eucharystia to szczególna uczta miłości, na którą wszyscy jesteśmy zaproszeni przez Chrystusa. Ta wielka tajemnica naszej wiary stoi w centrum życia Kościoła. Jezus daje siebie samego jako pokarm, przypominając w ten sposób, że źródło wszelkiego życia jest w Nim. Chodzi o prawdziwe życie, a nie tylko o to, które stanowi pozór czy złudzenie. W ten sposób Zbawiciel pozwala nam odkrywać mądrość, dzięki której nie myślimy już tylko o sobie, ale stajemy się darem dla innych.

PIERWSZE CZYTANIE (Prz 9, 1-6)
Zgodnie z nauczaniem Księgi Przysłów, mądrość polega na rozumieniu dróg Bożych i ludzkich. Aby zdobyć mądrość, trzeba realizować wezwanie do odrzucenia głupoty i pielęgnować rozwagę, czyli być skłonnym do namysłu, dalekowzroczności i postępować odpowiedzialnie.
 
Czytanie z Księgi Przysłów
Mądrość zbudowała sobie dom, wyciosała siedem kolumn, nabiła swych zwierząt, namieszała wina i zastawiła stół. 
Służące odesłała i wołała na wyżynnych miejscach miasta: «Prostaczek niech tutaj przyjdzie!».
Do tego, komu brak rozumu, mówiła: «Chodźcie, nasyćcie się moim chlebem, pijcie wino, które zmieszałam. Odrzućcie naiwność, a żyć będziecie, chodźcie prosto drogą rozsądku».
Oto słowo Boże.
 
PSALM (Ps 34, 2-3. 10-11. 12-13. 14-15)
Psalm 34 stanowi pieśń dziękczynną za wybawienie z ucisków. Zachęca do ufności i wskazuje, że źródłem błogosławieństwa jest bojaźń Boża, czyli przestrzeganie przykazań i oddawanie czci Bogu. Człowiek, który pragnie szczęścia, powinien odrzucić kłamstwo, odwrócić się od zła, wybierając dobro i szukając pokoju.
 
Refren: Wszyscy zobaczcie, jak nasz Pan jest dobry.
 
Będę błogosławił Pana po wieczne czasy, *
Jego chwała będzie zawsze na moich ustach.
Dusza moja chlubi się Panem, *
niech słyszą to pokorni i niech się weselą.
 
Bójcie się Pana wszyscy Jego święci, *
gdyż bogobojni nie zaznają biedy.
Bogacze zubożeli i zaznali głodu, *
szukającym Pana niczego nie zabraknie.
 
Zbliżcie się, synowie, posłuchajcie, co mówię, *
będę was uczył bojaźni Pańskiej.
Kim jest ten człowiek, który życia pożąda *
i długich dni pragnie, by się nimi cieszyć?
 
Powściągnij swój język od złego, *
a wargi swoje od kłamstwa.
Od zła się odwróć, czyń, co dobre, *
szukaj pokoju i dąż do niego.
 
DRUGIE CZYTANIE (Ef 5, 15-20)
Mądrość to poznanie woli Bożej i kierowanie się nią. Z pomocą przychodzi nam tutaj Duch Święty. Kto zostaje Nim napełniony, może za św. Pawłem powtórzyć: „Żyję już nie ja, ale żyje we mnie Chrystus” (Ga 2, 20). To sprawia, że w konkretnej sytuacji rozeznajemy, co uczyniłby Chrystus, i staramy się tak postępować.
 
Czytanie z Listu Świętego Pawła Apostoła do Efezjan
Baczcie pilnie, jak postępujecie: nie jak niemądrzy, ale jak mądrzy. Wyzyskujcie chwilę sposobną, bo dni są złe. Nie bądźcie przeto nierozsądni, lecz usiłujcie zrozumieć, co jest wolą Pana.
I nie upijajcie się winem, bo to jest przyczyną rozwiązłości, ale napełniajcie się Duchem, przemawiając do siebie wzajemnie psalmami i hymnami, i pieśniami pełnymi ducha, śpiewając i wysławiając Pana w waszych sercach. Dziękujcie zawsze za wszystko Bogu Ojcu w imię Pana naszego, Jezusa Chrystusa.
Oto słowo Boże.
 
ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ (J 6, 56)
Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.
Kto spożywa moje Ciało i Krew moją pije,
trwa we Mnie, a Ja w nim jestem.
Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.
 
EWANGELIA (J 6, 51-58)
Dzisiejsza Ewangelia przedstawia Eucharystię jako pokarm naszych dusz. Spożywanie ciała Syna Człowieczego jest nam niezbędne do tego, aby wejść z Nim w najściślejszą wspólnotę i by mieć udział w Jego zmartwychwstaniu. Oznacza ono także przyjęcie sposobu postępowania Jezusa i Jego życia. To ważne przypomnienie, aby zarówno codzienna bieganina, jak i wakacyjne wyjazdy czy odpoczynek nie przesłoniły nam trwania we wspólnocie z Bogiem.
 
Słowa Ewangelii według Świętego Jana
Jezus powiedział do Żydów:
«Ja jestem chlebem żywym, który zstąpił z nieba. Jeśli ktoś spożywa ten chleb, będzie żył na wieki. Chlebem, który Ja dam, jest moje Ciało, wydane za życie świata».
Sprzeczali się więc między sobą Żydzi, mówiąc: «Jak On może nam dać swoje ciało do jedzenia?».
Rzekł do nich Jezus: «Zaprawdę, zaprawdę, powiadam wam: Jeżeli nie będziecie jedli Ciała Syna Człowieczego ani pili Krwi Jego, nie będziecie mieli życia w sobie. Kto spożywa moje Ciało i pije moją Krew, ma życie wieczne, a Ja go wskrzeszę w dniu ostatecznym.
Ciało moje jest prawdziwym pokarmem, a Krew moja jest prawdziwym napojem. Kto spożywa moje Ciało i Krew moją pije, trwa we Mnie, a Ja w nim.
Jak Mnie posłał żyjący Ojciec, a Ja żyję przez Ojca, tak i ten, kto Mnie spożywa, będzie żył przeze Mnie. To jest chleb, który z nieba zstąpił – nie jest on taki jak ten, który jedli wasi przodkowie, a poumierali. Kto spożywa ten chleb, będzie żył na wieki».
Oto słowo Pańskie.