Wprowadzenie    Liturgia słowa    Katecheza    Rozważanie

NARODZENIE ŚWIĘTEGO JANA CHRZCICIELA Rok B (biały) Nr 33 (24 czerwca 2018)

Rozważanie

W narodzinach syna Zachariasza i Elżbiety objawia się niezwykła moc Boga, który przekracza prawa natury. Dziecko, które rodzi się z rodziców w podeszłym wieku, z bezpłodnej kobiety, to znak mocy i miłosierdzia Boga. Według Prawa Bożego, należało w ósmym dniu obrzezać dziecko płci męskiej. Był to zewnętrzny znak, który wskazywał na przymierze zawarte z Bogiem, przynależność do Ludu Bożego, uczestnictwo w Bożych obietnicach. Dzieciom zwykle nadawano imiona przodków lub imię ojca. Przekazanie imienia potomkowi niejako przedłużało życie, uwieczniało człowieka w pamięci potomnych. Dlatego też krewni chcą, aby syn Elżbiety nosił imię swego ojca, Zachariasza. Rodzice chłopca sprzeciwiają się jednak temu. Pragną wypełnić przekazaną im przez anioła wolę Boga. Posłuszeństwo Bogu rozwiązuje usta niemego ojca. Imię wyraża tajemnicę osoby i jej tożsamość. Zachariasz i Elżbieta oddają więc swoje upragnione dziecko Bogu, pragnąc, by ich syn wypełnił Jego wolę – ogłaszając swoim życiem, że Bóg okazał im wielką łaskę.

Rozważanie zaczerpnięte z terminarzyka Dzień po dniu 2018
Wydawanego przez Edycję Świętego Pawła