Wprowadzenie    Liturgia słowa    Katecheza    Rozważanie

NARODZENIE ŚWIĘTEGO JANA CHRZCICIELA Rok B (biały) Nr 33 (24 czerwca 2018)

Wprowadzenie do liturgii

WSPÓŁPRACOWNICY PANA BOGA

Krewni Zachariasza i Elżbiety mieli już gotowy plan dla nowo narodzonego dziecka: miało mieć imię swego ojca Zachariasza i pewnie spodziewali się, że pójdzie w jego ślady; gdy dorośnie, tak jak on będzie pełnić służbę w świątyni. Tak to się odbywało, z dziada pradziada. Pan Bóg miał natomiast inny zaskakujący, plan.
Do pomocy w realizacji tego planu zostali zaproszeni również rodzice dziecka. I Zachariasz, który na początku wątpił w prawdziwość Bożej obietnicy i przez to stracił zdolność normalnego komunikowania, teraz z radością podjął tę zbawczą współpracę z Panem, otwierając się na nadejście nowych czasów, co symbolizuje zerwanie z dotychczasową tradycją i nadanie nowego imienia dziecku: „Na imię mu Jan”. Akceptując tę nową rzeczywistość, jako daną i zadaną przez Pana, odzyskuje pełną zdolność komunikowania i napełnia się radością w uwielbieniu Boga, a z nim wszyscy obecni.
Snujemy nieraz plany odnośnie do naszej przyszłości, przyszłości naszych dzieci, a nawet bliskich nam osób, może mamy już nawet utarte schematy. Tymczasem każdy człowiek jest wpisany przez Boga w Jego zbawczy plan zbawienia w sposób jedyny i niepowtarzalny. A Pan Bóg lubi zaskakiwać. Zaprasza nas, abyśmy starali się odczytywać znaki, które nam daje, zakodowane w Jego Słowie, w nas samych, jak i w bliskich nam osobach i pomagali sobie nawzajem w odkrywaniu drogi, którą nam proponuje. Będzie to zawsze droga służby, która prowadzi do pełni radości. Czy w naszych planach mamy odwagę podejmowania takiej współpracy z Panem Bogiem?
 
ks. Witold Wiśniowski, paulista