Wprowadzenie    Liturgia słowa    Katecheza    Rozważanie

9 NIEDZIELA ZWYKŁA Rok B (zielony) Nr 30 (3 czerwca 2018)

Wprowadzenie do liturgii

 SZABAT CZY NIEDZIELA?

Bóg stworzył świat w sześciu etapach. W siódmym „dniu” Bóg „odpoczął” czyli cieszył się ukończonym dziełem. Siódmy dzień tygodnia to jednak sobota.

Świętowanie szabatu w Starym Testamencie było wyrazem szacunku do Boga i jego prawa. Z czasem dopisywano do tego prawa zwyczaje, które miały ustrzec przed zmarnowaniem świętego czasu. Ile można zrobić kroków, czego dotykać, kiedy przygotować posiłek i jak się po nim obmywać? Pilnowanie tych zwyczajów uczyniło z wielu Żydów policjantów, którzy „monitorowali” zachowanie innych przyklejając im łatkę pobożnych lub grzeszników. Z gorliwości o chwałę Bożą zgubili z widoku człowieka żyjącego tuż obok. A przecież „chwałą Boga jest żyjący człowiek” (św. Ireneusz).
Dla chrześcijan cud Zmartwychwstania jest ważniejszy niż stworzenie dlatego od początku gromadzili się na modlitwie w pierwszy dzień tygodnia a nie w siódmy. W krajach, gdzie przez wieki tworzyli kulturę i tożsamość, ten właśnie dzień stał się dniem odpoczynku, udziału w nabożeństwie czy okazją do pielęgnowania życia rodzinnego. Ale wypełniają to samo zadanie: uwielbienia Boga, którego odnajdujemy w każdym człowieku, zwłaszcza dotkniętym samotnością, pustką, bezsensem czy chorobą. Nic nam z zajmowania się Bogiem, gdy mijamy tych, których „stworzył na swój obraz i podobieństwo” (Rdz 1, 26). Dla chrześcijan jedyną drogą do Boga jest drugi człowiek. Człowiek – Jezus Chrystus.
Warto i dziś brać przykład z Żydów. Tam, gdzie tworzą kulturę, w piątkowe popołudnie zamiera komunikacja, ulice i lotnisko stają się puste, milkną komórki, wyłączony telewizor i radio, a wszystko po to, by każdy mógł zasiąść przy stole z rodziną i dziękować. Niech w XI Święto Dziękczynienia takiej wdzięczności nam nie zabraknie!

ks. Arnold Nowak