Wprowadzenie    Liturgia słowa    Katecheza    Rozważanie

UROCZYSTOŚĆ NAJŚWIĘTSZEGO CIAŁA I KRWI CHRYSTUSA Rok B (biały) Nr 29 (31 maja 2018)

Liturgia słowa

Dzisiejsza uroczystość kieruje nasze spojrzenia do Wieczernika. Pan Jezus daje Apostołom do spożywania swoje Ciało i Krew. Do dziś pamiątka ofiary krzyżowej uobecniana jest na wszystkich ołtarzach świata. Biorąc w niej udział, przyjmując Jezusa do serca, pozwalamy, by trwał w nas, czyli żył naszym życiem. Dzięki temu już teraz możemy zasmakować w życiu wiecznym. Na pełnię musimy poczekać, ale korzystajmy z darów, jakie Bóg ofiaruje nam dzisiaj.

PIERWSZE CZYTANIE (Wj 24, 3-8)
Propozycja przymierza na Synaju dotyczyła narodu izraelskiego. Warunkiem Jego zawarcia było posłuszeństwo Bogu i Jego nakazom, a pieczęcią – krew cielców. Jezus Chrystus już nie krwią cielców czy kozłów, lecz własną Krwią oczyścił nas z grzechów i pojednał z Ojcem. Jego zbawcza Ofiara obejmuje całą ludzkość. Pan Bóg pragnie przymierza z każdym człowiekiem. W swoim Synu dokonał dzieła zbawienia, przez które okazał doskonałą miłość do całego stworzenia.
 
Czytanie z Księgi Wyjścia
Mojżesz wrócił z góry i obwieścił ludowi wszystkie słowa Pana i wszystkie Jego zlecenia. Wtedy cały lud odpowiedział jednogłośnie: «Wszystkie słowa, jakie powiedział Pan, wypełnimy».
Spisał więc Mojżesz wszystkie słowa Pana. Nazajutrz wcześnie rano zbudował ołtarz u stóp góry i postawił dwanaście stel, stosownie do liczby dwunastu pokoleń Izraela. Potem polecił młodzieńcom synów Izraela złożyć ofiarę całopalną i ofiarę biesiadną z cielców.
Mojżesz zaś wziął połowę krwi i wylał ją do czar, a drugą połową krwi skropił ołtarz. Wtedy wziął Księgę Przymierza i czytał ją głośno ludowi. I oświadczyli: «Wszystko, co powiedział Pan, uczynimy i będziemy posłuszni».
Mojżesz wziął krew i pokropił nią lud, mówiąc: «Oto krew przymierza, które Pan zawarł z wami na podstawie wszystkich tych słów».
Oto słowo Boże.
 
PSALM (116B, 12-13. 15 i 16bc. 17-18)
Nigdy nie odwdzięczymy się Bogu za miłość i otrzymane dobro. Nie jest to jednak zaproszenie do bierności i postawy człowieka, który tylko przyjmuje. Możemy wzywać imienia Pana, uwielbiać, zachowywać Jego naukę. To powinno dokonywać się w pełnej wolności. Uczestnictwo w Eucharystii, przyjmowanie Ciała i Krwi Pańskiej przemienia nas wewnętrznie, dzięki czemu bardziej świadomie pragniemy stawać się wiernymi sługami Boga. Nasza wierność ukazuje się oczom całego świata.
 
Refren: Kielich zbawienia wzniosę w imię Pana.
 
Czym się Panu odpłacę *
za wszystko, co mi wyświadczył? 
Podniosę kielich zbawienia *
i wezwę imienia Pana.

Cenna jest w oczach Pana *
śmierć Jego świętych.
Jam sługa Twój, syn Twej służebnicy. *
Ty rozerwałeś moje kajdany.

Tobie złożę ofiarę pochwalną *
i wezwę imienia Pana.
Wypełnię me śluby dla Pana *
przed całym Jego ludem.
DRUGIE CZYTANIE (Hbr 9, 11-15)
Według Starego Przymierza, krew cielców i kozłów oczyszczała z grzechów. Naród wybrany składał różnego rodzaju ofiary, które trzeba było powtarzać. Jezus Chrystus raz ofiarował siebie i mocą tej Ofiary wszyscy zostaliśmy odkupieni. Chrystus umarł za wszystkich i obiecał życie wieczne tym, którzy w Niego uwierzą. Naszym zadaniem jest podążanie za Panem drogą przykazań i oczekiwanie na spełnienie obietnicy. 

Czytanie z Listu do Hebrajczyków
Bracia:
Chrystus, zjawiwszy się jako arcykapłan dóbr przyszłych, przez wyższy i doskonalszy, i nie ręką – to jest nie na tym świecie – uczyniony przybytek, ani nie przez krew kozłów i cielców, lecz przez własną Krew wszedł raz na zawsze do Miejsca Świętego, zdobywszy wieczne odkupienie.
Jeśli bowiem krew kozłów i cielców oraz popiół z krowy, którymi skrapia się zanieczyszczonych, sprawiają oczyszczenie ciała, to o ile bardziej Krew Chrystusa, który przez Ducha wiecznego złożył Bogu samego siebie jako nieskalaną ofiarę, oczyści wasze sumienia z martwych uczynków, abyście służyć mogli Bogu żywemu.
I dlatego jest Pośrednikiem Nowego Przymierza, ażeby przez śmierć, poniesioną dla odkupienia przestępstw popełnionych za pierwszego przymierza, ci, którzy są wezwani do wiecznego dziedzictwa, dostąpili spełnienia obietnicy.
Oto słowo Boże.
 
ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ (J 6, 51)
Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.
Ja jestem chlebem żywym, który zstąpił z nieba.
Jeśli kto spożywa ten chleb, będzie żył na wieki.
Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.
 
EWANGELIA (Mk 14, 12-16. 22-26)
Pan Jezus ustanawia Nowe Przymierze. Miejsce baranka bez skazy zajmuje On sam – Baranek nieskalany, bez najmniejszej wady. Jezus przeżywa Paschę, w której ofiaruje swoje życie. Wszystko zostało przez Ojca starannie przygotowane. Życie wielokrotnie nas zaskakuje i czasem niełatwo przyjąć trudne wydarzenia, niesprzyjające okoliczności. Jednak Bóg jest w nich obecny, uprzedza nas i pomaga dobrze je przeżyć, byśmy dotarli do Królestwa.
 
Słowa Ewangelii według Świętego Marka
W pierwszy dzień Przaśników, kiedy ofiarowano Paschę, zapytali Jezusa Jego uczniowie: «Gdzie chcesz, abyśmy poszli poczynić przygotowania, żebyś mógł spożyć Paschę?». 
I posłał dwóch spośród swoich uczniów z tym poleceniem: «Idźcie do miasta, a spotka się z wami człowiek niosący dzban wody. Idźcie za nim i tam, gdzie wejdzie, powiedzcie gospodarzowi: „Nauczyciel pyta: Gdzie jest dla Mnie izba, w której mógłbym spożyć Paschę z moimi uczniami?”. On wskaże wam na górze salę dużą, usłaną i gotową. Tam przygotujecie dla nas». Uczniowie wybrali się i przyszli do miasta, gdzie znaleźli, tak jak im powiedział, i przygotowali Paschę.
A gdy jedli, wziął chleb, odmówił błogosławieństwo, połamał go i dał im, mówiąc: «Bierzcie, to jest Ciało moje». Potem wziął kielich i odmówiwszy dziękczynienie, dał im, i pili z niego wszyscy. I rzekł do nich: «To jest moja Krew Przymierza, która za wielu będzie wylana. Zaprawdę powiadam wam: Odtąd nie będę już pił z owocu winnego krzewu aż do owego dnia, kiedy pić go będę nowy w królestwie Bożym».
Po odśpiewaniu hymnu wyszli w stronę Góry Oliwnej.
Oto słowo Pańskie.