Wprowadzenie    Liturgia słowa    Katecheza    Rozważanie

Zesłanie Ducha Świętego Rok B (biały) Nr 27 (20 maja 2018)

Wprowadzenie do liturgii

PRZYCHODZI, GDY GO WZYWAM

Znamy doskonale to uczucie: gdy obudzimy się wcześnie rano i otworzymy okno w pokoju. Lekki chłód, przyjemny przypływ świeżego powietrza, delikatny śpiew ptaków. To zapowiedź nowego pięknego dnia!
W tradycji żydowskiej dzień rozpoczyna się od dziękczynnej modlitwy za dar nowego życia. Po nocy, która jest jak śmierć, otrzymujemy dar życia. To życie pobudza i odnawia nie poranna kawa, lecz Dawca tego daru. Bóg w Trójcy Jedyny. On w swojej nieskończonej miłości obdarował mnie życiem. Nazywam je „moim życiem”, lecz pamiętam od kogo je otrzymałem. Przypomina mi o tym Duch Święty.
Warto dziś wrócić do dnia, gdy Duch Święty zstąpił na mnie. To dzień mojego chrztu św. Chyba go nie pamiętam, pamiętają ten dzień rodzice i rodzice chrzestni. Gdy tego dnia Jezus przyjął mnie na swą własność, Duch Święty wzbogacił mnie darami pozwalającymi rozpoznać Ojca.
Potem minęły lata i w dzień mego bierzmowania Duch Święty na nowo zstąpił na mnie. Jego dary stały się częścią mojej codzienności. Pomagają mi rozpoznać wolę Bożą w codziennych wydarzeniach. Dają pragnienie poszukiwania Prawdy. Prowadzą mnie do ludzi, w których odkrywam mych braci i siostry.
Jednocześnie Duch Święty jest tajemnicą mego życia. Nie wiem, jak wygląda, wymyka się próbom opisania Go. Czy jest jak wiatr, czy jest jak ogień? Nie wiem, ale wiem że przychodzi  zawsze, gdy go wzywam. Pragnie mojej współpracy. A bliski z Nim kontakt przemienia mnie. I odkrywam w sobie Jego owoce: „…miłość, radość, pokój, cierpliwość, uprzejmość, dobroć, wierność, łagodność, opanowanie” (Ga 5, 16-25).

o. Tomasz Słowiński, dominikanin