Wprowadzenie    Liturgia słowa    Katecheza    Rozważanie

6 NIEDZIELA WIELKANOCY Rok B (biały) Nr 25 (6 maja 2018)

Katecheza

Święty Jan z Ávila (1500-1569),
kapłan i doktor Kościoła

„Płaczę, bo Kościół utracił wielką kolumnę”. Tak powiedziała św. Teresa z Ávila po śmierci św. Jana, swego ziomka. Ten kapłan cichego i pokornego serca stanowił duchową i materialną podporę dla wszystkich, którzy go słuchali i potrzebowali pomocy.
Wiek XVI w Hiszpanii to triumf katolicyzmu. Rządy Izabeli Kastylijskiej i zakończenie rekonkwisty przyniosły masowe nawrócenia. Żydzi i Maurowie, którzy nie chcieli opuścić tych ziem, przyjmowali chrzest. W sercach i umysłach nowo nawróconych należało rozpalać światło Ewangelii. Tego zadania podjął się św. Jan z Ávila, nazywany apostołem Andaluzji.

Wyjdź z twojej ziemi rodzinnej…
Jan pochodził z bogatej szlacheckiej rodziny o korzeniach żydowskich. Niezwykłe zdolności pozwoliły mu rozpocząć studia prawnicze w Salamance już w wieku 13 lat. Jednak z nieznanych powodów przerwał je. Mógł to być pierwszy krok, aby porzucić wszystko i ofiarować się Bogu. Po długim okresie, wypełnionym modlitwą i pokutą, Jan kontynuował studia w Alcalà i przygotowywał się do przyjęcia święceń. Życie kapłańskie rozpoczął od rozdania ubogim odziedziczonego majątku, a na prymicje zaprosił dwunastu żebraków, którym usługiwał przy stole. Jego pragnieniem było wyruszyć do Meksyku. Arcybiskup Sewilli przerwał te starania, chcąc mieć zdolnego kapłana u siebie. Jan pozostał więc w Andaluzji.

Apostoł Andaluzji
Własna ojczyzna stała się terenem misyjnym. Boleśnie odczuł, że żaden prorok nie jest mile widziany w swojej ojczyźnie. Zdając sobie sprawę, że znajomość prawd wiary jego rodaków jest słaba, zakładał szkoły, kolegia i uczelnie. Nauczanie w nich było dostosowane do wieku, poziomu i pochodzenia uczniów. Głównym jednak miejscem, z którego nauczał prawd wiary, była ambona. W kazaniach objaśniał Biblię i pisma ojców Kościoła. Przynależność do Chrystusa wyrażał także przez życie w ubóstwie. Znalazł wielu naśladowców, zwłaszcza wśród duchowieństwa. To wzbudziło podejrzenia Inkwizycji, przez co Jan spędził kilkanaście miesięcy w więzieniu. Dla przeciwwagi należy dodać, że później proponowano mu święcenia biskupie i tytuł kardynała. Obu tych godności nie przyjął.

Przyjaciel świętych
Łączyła go serdeczna przyjaźń m.in. ze św. Ignacym Loyolą, Teresą z Ávila, Janem od Krzyża, Janem Bożym czy Franciszkiem Borgiaszem. Ten ostatni, pod wpływem kazania św. Jana, zrzekł się godności wicekróla i wstąpił do jezuitów. Święty Jan znacząco przyczynił się do powstania lub reformy wielu zakonów (bonifratrzy, jezuici, karmelici). Bogactwo życia duchowego przedstawił w dziele Audi filia.
Zmarł po ciężkiej chorobie 10 maja 1569 r. w Montilla. Do grona doktorów Kościoła włączył go papież Benedykt XVI. Jego wspomnienie obchodzimy 10 maja.

ks. Mariusz Szmajdziński