Wprowadzenie    Liturgia słowa    Katecheza    Rozważanie

NAJŚWIĘTSZEJ MARYI PANNY, KRÓLOWEJ POLSKI Rok B (biały) Nr 24 (3 maja 2018)

Liturgia słowa

Uroczystość Najświętszej Maryi Panny, Królowej Polski, przypomina o cudownej obronie Jasnej Góry i uroczystym akcie oddania kraju po opiekę Matki Bożej przez króla Jana Kazimierza. Chociaż fakt ten należy do historii, Maryja nadal jest dla nas pomocą i obroną. Najpełniej doświadcza tego człowiek, który zaprosił Ją do swego życia i ukoronował na Królową własnego serca. Skoro Maryja jest Królową, to my – Jej dzieci – książętami. W Królestwie niebieskim otrzymamy koronę chwały.

PIERWSZE CZYTANIE (Ap 11, 19a; 12, 1. 3-6a. 10ab)
Niewiasta obleczona w słońce symbolizuje Kościół Boży zagrożony pełnym przemocy działaniem szatana. Smok ognisty – uosobienie zła – próbuje zniszczyć dzieło Chrystusa. Bóg jednak chroni swój Kościół i Jezus – Syn Dziewicy Maryi odnosi zwycięstwo. Dzięki zbawczej Krwi naszego Pana stajemy się uczestnikami Jego tryumfu. Pamiętajmy o tym, zwłaszcza w chwilach, gdy ogarnia nas uczucie bezsilności. Nigdy nie walczmy z grzechem samotnie, lecz zjednoczmy siły ze zwycięskim Barankiem.

Czytanie z Księgi Apokalipsy świętego Jana Apostoła
Świątynia Boga w niebie się otwarła, i Arka Jego Przymierza ukazała się w Jego świątyni. Potem ukazał się wielki znak na niebie: Niewiasta obleczona w słońce i księżyc pod jej stopami, a na jej głowie wieniec z gwiazd dwunastu.
Ukazał się też inny znak na niebie: Oto wielki Smok ognisty; ma siedem głów i dziesięć rogów, a na głowach siedem diademów. Ogon jego zmiata trzecią część gwiazd z nieba i rzucił je na ziemię. Smok stanął przed mającą urodzić Niewiastą, ażeby skoro tylko porodzi, pożreć jej Dziecko. I porodziła Syna – mężczyznę, który będzie pasł wszystkie narody rózgą żelazną. Dziecko jej zostało porwane do Boga i do Jego tronu. Niewiasta zaś zbiegła na pustynię, gdzie ma miejsce przygotowane przez Boga.
I usłyszałem donośny głos mówiący w niebie: «Teraz nastało zbawienie, potęga i królowanie Boga naszego i władza Jego Pomazańca».
Oto słowo Boże.

PSALM (Jdt 13, 18-20)
Naród polski chlubi się szczególnym nabożeństwem do Matki Najświętszej. W dziejach naszej Ojczyzny, wielokrotnie doświadczaliśmy Jej macierzyńskiej opieki. Uwielbiamy Boga, że tak cudownie Ją stworzył, że stała się godną nosić Go w swoim łonie. Dlatego Maryję nazywamy błogosławioną między niewiastami. Ona jest Matką każdego człowieka, którego sprawy nosi w sercu. Opiekuje się nim i troszczy, ponieważ pragnie, by w pełni narodził się dla Boga.

Refren: Tyś wielką chlubą naszego narodu.

Błogosławiona jesteś, córko,
przez Boga Najwyższego, *
spomiędzy wszystkich niewiast na ziemi,
i niech będzie błogosławiony Pan Bóg, *
Stwórca nieba i ziemi.           

Twoja ufność nie zatrze się aż na wieki *
w sercach ludzkich wspominających moc Boga.
Niech Bóg to sprawi, *
abyś była wywyższona na wieki.   

DRUGIE CZYTANIE (Kol 1, 12-16)
Jezus Chrystus odniósł zwycięstwo nad grzechem i raz na zawsze zniszczył śmierć. Chociaż potrzebujemy nieustannej odnowy w sakramencie pokuty, grzech nie ma zwierzchniej władzy nad nami. Nie jesteśmy też osamotnieni w walce ze złymi skłonnościami. Jesteśmy stworzeni w Chrystusie i dla Chrystusa, zdolni do miłości, predestynowani do uczestnictwa w chwale świętych. Jeśli uważamy, że nic nie możemy zrobić z własnymi słabościami, to zapewne zapominamy, że trwając w Panu, naprawdę jesteśmy mocni.

Czytanie z Listu Świętego Pawła Apostoła do Kolosan
Bracia:
Z radością dziękujcie Ojcu, który was uzdolnił do uczestnictwa w dziale świętych w światłości. On uwolnił nas spod władzy ciemności i przeniósł do królestwa swego umiłowanego Syna, w którym mamy odkupienie, odpuszczenie grzechów.
On jest obrazem Boga niewidzialnego, Pierworodnym wobec każdego stworzenia, bo w Nim zostało wszystko stworzone: i to, co w niebiosach, i to, co na ziemi, byty widzialne i niewidzialne, czy Trony, czy Panowania, czy Zwierzchności, czy Władze. Wszystko przez Niego i dla Niego zostało stworzone.
On jest przed wszystkim i wszystko w Nim ma istnienie.
Oto słowo Boże.

ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ (J 19, 27)
Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.
Jezus powiedział do ucznia: «Oto Matka twoja»,
i od tej godziny uczeń wziął Ją do siebie.
Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.

EWANGELIA (J 19, 25-27)
Jezus, umierając na krzyżu, pozostawił nam w testamencie swoją Matkę, a w osobie Jana przekazał pod Jej opiekę wszystkich ludzi. Maryja w swym życiu wiernie wypełniła wolę Syna. Dzisiaj troszczy się o swoje dzieci, jest blisko, gdy dotyka je ból i cierpienie. Na ile pamiętam o Niebieskiej Matce, oddaję należną Jej cześć, miłość i szacunek? Jezus prosi, by każdy z nas wziął Maryję do siebie, zaprosił do swego życia i w ten sposób zrealizował Jego wolę – testament z krzyża. Jezus to Król, którego koroną jest korona cierniowa. A jego tronem królewskim jest krzyż. To znaki Jego zwycięstwa. Wyznając wiarę, staję pod krzyżem Jezusa, a On, wskazując na Maryję, mówi do mnie: „Oto Matka twoja”.

Słowa Ewangelii według Świętego Jana
Obok krzyża Jezusa stały: Matka Jego i siostra Matki Jego, Maria, żona Kleofasa, i Maria Magdalena.
Kiedy więc Jezus ujrzał Matkę i stojącego obok Niej ucznia, którego miłował, rzekł do Matki: «Niewiasto, oto syn Twój». Następnie rzekł do ucznia: «Oto Matka twoja».
I od tej godziny uczeń wziął Ją do siebie.
Oto słowo Pańskie.