Wprowadzenie    Liturgia słowa    Katecheza    Rozważanie

NAJŚWIĘTSZEJ MARYI PANNY, KRÓLOWEJ POLSKI Rok B (biały) Nr 24 (3 maja 2018)

Wprowadzenie do liturgii

TYŚ WIELKĄ CHLUBĄ NASZEGO NARODU

Powyższe słowa dziś kierujemy do Maryi, którą król Jan Kazimierz obrał za Panią swego królestwa. W tej Eucharystii – która zawsze jest dziękczynieniem – szczególnie dziękujemy Bogu, że dał naszemu narodowi przedziwną pomoc i obronę w osobie Maryi czczonej jako Królowa Polski.
Polacy, który ogłosili Konstytucję Trzeciego Maja, wybrali prawo do moralnego ładu. Lecz zdrajcy ojczyzny, kolaborując z zaborcami, zniszczyli ten porządek. Demon wiele razy objawiał swe mordercze oblicze w historii naszego narodu. Lecz słowo Boże zapewnia o zwycięstwie Boga nad kłamstwami Złego. Autor Apokalipsy ukazuje Niepokalaną obleczoną w słońce, która wymknęła się demonowi. Św. Paweł naucza, że została przeniesiona do Królestwa Swego Syna. Matka Króla w koronie cierniowej od Niego usłyszała testament: „oto syn Twój”, „oto Matka twoja”. I tak Królowa stała się matką uczniów Jezusa, gdyż „od tej godziny uczeń wziął (elaben) Ją do siebie”. Słowo elaben można też przetłumaczyć: „przygarnął”, bo odnosi się do człowieka; jest ono zabarwione miłością, życzliwością, bliskością. I tej serdecznej zażyłości uczą nas polscy święci, czcząc Maryję jako Królową Polski. Szczególne świadectwo takiej więzi dawał św. Jan Paweł II, który w swoim biskupim zawołaniu umieścił odnoszący się do tej więzi napis Totus Tuus (cały Twój). Na Jasnej Górze, u tronu naszej Królowej zachęcał słowami Maryi abyśmy – tak w życiu osobistym, jak i narodowym – uczynili wszystko, co powie Jezus. Pouczał: „naród ginie, gdy znieprawia swego ducha. Naród rośnie, gdy duch coraz bardziej się oczyszcza; tego żadne siły zewnętrze nie zdołają zniszczyć!”(19.06.1983). A wybór ciągle przed nami.

Anastazja Seul