Wprowadzenie    Liturgia słowa    Katecheza    Rozważanie

2 NIEDZIELA WIELKANOCY, czyli MIŁOSIERDZIA BOŻEGO Rok B (biały) Nr 20 (8 kwietnia 2018)

Katecheza

Patronka niechcianych – Błogosławiona Małgorzata z Castello
(1287-1320)

Koleje jej życia, jak i doświadczane przez nią cierpienia, fascynują i budzą podziw, ale przede wszystkim są umocnieniem dla tych, którzy sami są odrzucani, pokrzywdzeni przez los czy chorobę.
Przyszła na świat w 1287 r. w Metoli we Włoszech, w rodzinie szlacheckiej. Rodzice byli jednak zawiedzeni: nie dość, że dziewczynka, to mająca zniekształconą twarz, znacznie krótszą prawą nogę i do tego niewidoma. Dlatego od samego początku ją odrzucili i traktowali jak balast czy rodową kompromitację. Ojciec przez pewien czas nawet ją więził. Małgorzata zyskała sympatię pozostałych mieszkańców zamku.
Coraz bardziej zbliżała się do Boga i zaakceptowała krzyż, który stał się jej udziałem, nigdy też nie żywiła negatywnych uczuć wobec rodziców. Oni z kolei, mając nadzieję na cud, udali się z córką do grobu świątobliwego zakonnika w Castello. Tam pozostawili ją na modlitwie, a gdy pod koniec dnia okazało się, że cud nie nastąpił, zwyczajnie ją porzucili w obcym mieście.
Tak dwudziestoletnia Małgorzata została żebraczką. Nie zamknęła się jednak w rozgoryczeniu, ale z ufnością powierzyła się Bogu. Użebranym pożywieniem i groszem dzieliła się z innymi, asystowała przy konających i pomagała grzesznikom w pojednaniu z Bogiem. Z powodu swej gorliwości i wierności regule, została usunięta z klasztoru, do którego wcześniej ją przyjęto. Mniszki, którym była solą w oku, oczerniły ją wobec całej społeczności. Ze wszystkich stron ją krytykowano, zarzucając brak pokory, dziwactwo i obłudę. Małgorzata przyjmowała te doświadczenia w duchu ofiary, aby upodobnić się do ukrzyżowanego Jezusa. Po czasie okazała się jej niewinność.
Przyłączyła się do grupy dominikańskich tercjarek. Mieszkała w domach, które chciały ją przyjąć. Pocieszała strapionych, odwiedzała więźniów, wypraszała liczne łaski. Zasłynęła z proroctw, cudów i lewitacji. Narodziła się do lepszego życia 13 kwietnia 1320 r. Jej kult został zatwierdzony w 1609 r. W XX w. zaczęto ją czcić jako patronkę: ubogich, inwalidów, porzuconych, niepotrzebnych, odrzuconych z powodów religijnych, dzieci nienarodzonych, stawiających czoło problemom fizycznym, czyli wszelkiego rodzaju niechcianych. Wspomnienie bł. Małgorzaty przypada w dniu jej narodzin dla nieba, 13 kwietnia.

br. Marek Urbaniak – brat szkolny