Wprowadzenie    Liturgia słowa    Katecheza    Rozważanie

PONIEDZIAŁEK W OKTAWIE WIELKANOCY Rok B (biały) Nr 19 (2 kwietnia 2018)

Katecheza

Nauczycielska świętość – Święty Jan de La Salle (1651-1719)

Trudno przecenić jego zasługi w dziedzinie nauczania. Wiele aspektów współczesnej szkoły wywodzi się od niego. Był nie tylko wybitnym pedagogiem, reformatorem szkolnictwa, ale też mistrzem życia duchowego.
Jan Chrzciciel de La Salle urodził się 30 kwietnia 1651 r. w Reims we Francji. Podstawy chrześcijańskiego wychowania i wiedzy zdobył w domu rodzinnym. Już w wieku 11 lat przyjął tonsurę jako znak przygotowania do kapłaństwa. Cztery lata później został kanonikiem katedralnym. Studia w paryskim seminarium św. Sulpicjusza i na Sorbonie, przerwane śmiercią rodziców, kontynuował w rodzinnym mieście. W tym czasie spełniał też obowiązki głowy rodziny: opiekował się młodszym rodzeństwem i zarządzał majątkiem. W 1678 r. przyjął święcenia kapłańskie, a po trzech latach uzyskał doktorat z teologii.
Edukacyjny przewrót
Pod wpływem swego przyjaciela i kierownika duchowego, bł. Mikołaja Rolanda, przejął się losem ubogich chłopców pozbawionych możliwości kształcenia. Z myślą o ich edukacji podjął się formowania grupy nauczycieli, z której wyłoniło się zgromadzenie Braci Szkół Chrześcijańskich. Była to pierwsza kongregacja zakonna w całości złożona ze świeckich, którzy mieli całkowicie poświęcać się misji edukacyjnej. Założyciel ukazywał im godność powołania nauczycielskiego jako urzędu „ambasadorów Jezusa” pośród dzieci. Podkreślał, że nauczając o Chrystusie, bracia niejako rodzą Go w sercach uczniów. Szkoły Chrześcijańskie zerwały z tradycyjnym nauczaniem po łacinie, ponadto wprowadzono w nich nauczanie symultaniczne oraz dano pierwszeństwo przedmiotom praktycznym. Powszechne wówczas i nadużywane karanie uczniów zostało ograniczone do koniecznego minimum. Atutem była także bezpłatność szkół lasaliańskich oraz to, że przyjmowały uczniów bez względu na status społeczny, ekonomiczny czy wyznanie. Obok nauki, wielki nacisk położono na wychowanie religijne. Z tych względów dzieło ks. Jana de La Salle szybko rozpowszechniło się we Francji. Nie zabrakło mu jednak niepowodzeń i prześladowań ze strony zwolenników tradycyjnych metod nauczania oraz niektórych przedstawicieli władz kościelnych. W trudnych i decydujących momentach założyciel zasięgał rady u kolejnego kierownika duchowego, bł. Mikołaja Barré.
Niebieski patronat
Święty Jan de La Salle zakładał także szkoły wieczorowe i niedzielne dla pracujących oraz szkoły pedagogiczne dla kształcenia przyszłych nauczycieli. Bracia szkolni podjęli się także pracy reedukacyjnej wśród młodocianych przestępców. Na kilka dni przed śmiercią założyciel, w wyniku nieporozumienia z miejscowym proboszczem, został suspendowany. Utrudzony pracą i chorobą zmarł w Wielki Piątek 7 kwietnia 1719 r. w Saint-Yon, k. Rouen (Francja). Pozostawił po sobie, oprócz zgromadzenia braci, pokaźny zbiór pism z zakresu duchowości, pedagogiki, a także listy i pieśni. Z jego dorobku korzystali pedagodzy takiej miary jak np. św. Jan Bosko. Beatyfikacja Jana de La Salle nastąpiła w 1888 r., a kanonizacja w 1900 r. Pięćdziesiąt lat później Pius XII uroczyście ogłosił go patronem wszystkich nauczycieli i wychowawców. Kościół czci św. Jana de La Salle 7 kwietnia.

br. Marek Urbaniak – brat szkolny