Wprowadzenie    Liturgia słowa    Katecheza    Rozważanie

PONIEDZIAŁEK W OKTAWIE WIELKANOCY Rok B (biały) Nr 19 (2 kwietnia 2018)

Liturgia słowa

Radość ze zmartwychwstania Chrystusa jest głoszona wszystkim ludziom. Służą temu również katolickie uczelnie. Dziś wspieramy je modlitwą i materialnie. Niech owocnie głoszą prawdę o Bogu i o człowieku. Niech ich działanie przeciwstawia się postawom podobnym do ukazanej dziś w Ewangelii, gdy przekupstwem chce się zamknąć usta niewygodnych świadków.

PIERWSZE CZYTANIE (Dz 2,14.22b-32)
Pierwsza katecheza św. Piotra w dniu Zesłania Ducha Świętego. Kerygmat – przekaz najważniejszych prawd wiary. Uświadomienie słuchaczom odpowiedzialności za śmierć Chrystusa. Jednak Bóg nie chce kary. Wskrzesił z martwych ukrzyżowanego Syna. Oczekuje nawrócenia. Przyjęcia następstw zbawczej śmierci Pana Jezusa. Świadczenia o Jego zbawczym dziele.

Czytanie z Dziejów Apostolskich
W dniu Pięćdziesiątnicy stanął Piotr razem z Jedenastoma i przemówił donośnym głosem: «Mężowie Judejczycy i wszyscy mieszkańcy Jeruzalem, przyjmijcie do wiadomości i posłuchajcie uważnie mych słów! Jezusa Nazarejczyka, Męża, którego posłannictwo Bóg potwierdził wam niezwykłymi czynami, cudami i znakami, jakich Bóg przez Niego dokonał wśród was, o czym sami wiecie, tego Męża, który z woli, postanowienia i przewidzenia Boga został wydany, przybiliście rękami bezbożnych do krzyża i zabiliście. Lecz Bóg wskrzesił Go, zerwawszy więzy śmierci, gdyż niemożliwe było, aby ona panowała nad Nim, bo Dawid mówi o Nim:
„Miałem Pana zawsze przed oczami, gdyż stoi po mojej prawicy, abym się nie zachwiał. Dlatego ucieszyło się moje serce i rozradował się mój język, także i moje ciało spoczywać będzie w nadziei, że nie zostawisz duszy mojej w Otchłani ani nie dasz Świętemu Twemu ulec rozkładowi. Dałeś mi poznać drogi życia i napełnisz mnie radością przed obliczem Twoim”.
Bracia, wolno powiedzieć do was otwarcie, że patriarcha Dawid umarł i został pochowany w grobie, który znajduje się u nas aż po dzień dzisiejszy. Więc jako prorok, który wiedział, że Bóg przysiągł mu uroczyście, iż jego Potomek zasiądzie na jego tronie, widział przyszłość i przepowiedział zmartwychwstanie Mesjasza, że ani nie pozostanie w Otchłani, ani ciało Jego nie ulegnie rozkładowi.
Tego właśnie Jezusa wskrzesił Bóg, a my wszyscy jesteśmy tego świadkami».
Oto słowo Boże.

PSALM (Ps 16)
Z psalmistą polecamy się Bożej opiece. Ufamy, że On nas ustrzeże od wszelkiego zła. Jak wybawił swego Syna z krainy śmierci, tak nas będzie bezpiecznie prowadził. Rozważamy Jego wielkie dzieła i Jego naukę. W Jego świetle oceniajmy sytuacje w naszym życiu. Pamiętajmy o Jego obietnicach. Na pewno je wypełni, jeśli dochowamy Mu wierności.

Refren: Strzeż mnie, o Boże, Tobie zaufałem.
Albo: Alleluja.

Zachowaj mnie, Boże, bo chronię się do Ciebie, *
mówię do Pana: «Ty jesteś Panem moim».
Pan moim dziedzictwem i przeznaczeniem, *
to On mój los zabezpiecza.

Błogosławię Pana, który dał mi rozsądek, *
bo serce napomina mnie nawet nocą.
Zawsze stawiam sobie Pana przed oczy, *
On jest po mojej prawicy, nic mną nie zachwieje.  

Dlatego cieszy się moje serce i dusza raduje, *
a ciało moje będzie spoczywać bezpiecznie,
bo w kraju zmarłych duszy mej nie zostawisz *
i nie dopuścisz, bym pozostał w grobie.   

Ty ścieżkę życia mi ukażesz, *
pełnię radości przy Tobie
i wieczne szczęście *
po Twojej prawicy. 

ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ (Ps 118,24)

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.
Oto dzień, który Pan uczynił,
radujmy się nim i weselmy.
Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.

EWANGELIA (Mt 28,8-15)
Bezpośrednie spotkanie Pana Jezusa z wiernymi kobietami. Wielka radość. Z drugiej strony przewrotność przeciwników. Przekupienie straży okazało się częściowo skuteczne. Fałszywa pogłoska się rozniosła i trwa. To dla nas wezwanie, by roztropnie oceniać to, co się nam przedstawia. By samemu nie powtarzać niesprawdzonych wieści. Świadczyć o tym, co zostało mocno potwierdzone.

Słowa Ewangelii według Świętego Mateusza
Gdy anioł przemówił do niewiast, one pospiesznie oddaliły się od grobu, z bojaźnią i wielką radością, i pobiegły oznajmić to Jego uczniom.
A oto Jezus stanął przed nimi i rzekł: «Witajcie!». One podeszły do Niego, objęły Go za nogi i oddały Mu pokłon. A Jezus rzekł do nich: «Nie bójcie się! Idźcie i oznajmijcie moim braciom: niech udadzą się do Galilei, tam Mnie zobaczą».
Gdy one były w drodze, niektórzy ze straży przyszli do miasta i powiadomili arcykapłanów o wszystkim, co zaszło. Ci zebrali się ze starszymi, a po naradzie dali żołnierzom sporo pieniędzy i rzekli: «Rozpowiadajcie tak: Jego uczniowie przyszli w nocy i wykradli Go, gdy spaliśmy. A gdyby to doszło do uszu namiestnika, my z nim pomówimy i wybawimy was z kłopotu».
Ci więc wzięli pieniądze i uczynili, jak ich pouczono. I tak rozniosła się ta pogłoska między Żydami, i trwa aż do dnia dzisiejszego.
Oto słowo Pańskie.