Wprowadzenie    Liturgia słowa    Katecheza    Rozważanie

WIELKI PIĄTEK – LITURGIA NA CZEŚĆ MĘKI PAŃSKIEJ Rok B (czerwony) Nr 16 (30 marca 2018)

Wprowadzenie do liturgii

… CISZA

Jest jeden dzień w roku, który jest inny od pozostałych. Pozornie wygląda tak samo. Świeci słońce lub niebo jest zachmurzone, może pada deszcz. A jednak jest inny, bo towarzyszy mu odczucie czegoś odmiennego. Wydaje się, jakby w ten dzień świat nagle wstrzymał oddech.
Dziś jest Ten dzień. Wielki Piątek, dziś Jezus umiera na Krzyżu. Nie przyjdziemy dziś do kościoła na Mszę św., bo jej nie ma. Dziś Jezus jest obecny w słowie Bożym, które usłyszymy, jest w Komunii św., którą przyjmiemy. W Krzyżu, pod którym uklękniemy.
Zanim usłyszymy ostatnie słowa Jezusa: „Pragnę”, a potem: „Dokonało się”, przygotują nas inne słowa. Słowo Boże poprowadzi nas ku Tej Tajemnicy. Prorok Izajasz pokaże nam Jezusa obarczonego „naszym cierpieniem” i „winami nas wszystkich”(Iz 52,4 i 6). A św. Paweł dostrzeże w Krzyżu tron łaski i zaprosi nas, abyśmy zbliżyli się do niego i „doznali miłosierdzia” (Hbr 4,16).
Potem w ciszy tego wieczora i nocy będzie czas, aby z perspektywy swojego codziennego życia spojrzeć na Krzyż. Nie tylko spojrzeć, ale pod Nim być. I patrzeć na Jezusa i Jego rany, które są dziś otwarte. Dla mnie, dla Ciebie. Izajasz napisał: „… a w Jego ranach jest nasze uzdrowienie” (Iz 52,5).
Z ran Jezusa płynie dziś krew, która zmywa nasze grzechy, pomyłki, zagmatwanie świata. A potem przyjdzie czas składania Jezusa do grobu i powrotu do domu. Gdy wrócimy do siebie, owiniemy Jezusa całunem naszej codzienności. A całun ten zachowa odbite na nim ślady ran mojego Zbawiciela.

o. Tomasz Słowiński, dominikanin