Wprowadzenie    Liturgia słowa    Katecheza    Rozważanie

WIELKI CZWARTEK – MSZA WIECZERZY PAŃSKIEJ Rok B (biały) Nr 15 (29 marca 2018)

Wprowadzenie do liturgii

Dałem wam przykład

„Czyńcie to Moją pamiątkę”. To słowa Jezusa przekazane przez św. Pawła. Wypełniamy je wtedy, gdy nie tylko powtarzamy sakramentalne słowa i gesty, ale postępujemy tak, jak nasz Nauczyciel i Pan. A On pochyla się do nóg Apostołów i obmywa je.
Jezus wskazał to jako przykład czy właściwie wzór (możliwy jest też taki przekład rzeczownika hypodeigma). Celem tej czynności miało być oczyszczenie uczniów, aby mogli mieć z Nim udział, oraz pokazanie, jak mają sobie wzajemnie służyć (Łk 22,27). Postawa służby bliźniemu to wzajemna pomoc, aby stać się czystym i dzięki temu mieć łączność z Bogiem. Właśnie po to posłał On swego Syna na świat.
Jezus przez uzdrawianie, uwalnianie od złego ducha, odpuszczanie grzechów, okazywanie miłosierdzia i nauczanie oczyszczał ludzi. W najdoskonalszy sposób ten akt dokonał się na krzyżu, gdy z Jego przebitego boku wypłynęły krew i woda, skąd „wzięły początek sakramenty Kościoła”. Nic dziwnego, że Piotr jeszcze nie mógł tego zrozumieć w Wieczerniku. Zrozumiał to później, czyli po Zesłaniu Ducha Świętego.
Jest oczywiste, że trzeba najpierw być samemu czystym, aby móc dopomagać bliźniemu takim się stać. Jezus obywa nogi Apostołom, aby namacalnie przypomnieć im o dążeniu do świętości. Prawo Starego Testamentu nakazywało, aby kapłani obmyli ręce i nogi przed przystąpieniem do ołtarza; w przeciwnym razie umrą (Wj 30,20-21). Jezus nadaje duchowego wymiaru temu zewnętrznemu obrzędowi. Eucharystia, czyli udział z Jezusem, wymaga czystości serca. Uzyskujemy ją w sakramencie pojednania. Dlatego pierwszy Wielki Czwartek ma być dniem pamiętnym (pierwsze czytanie) dla każdego kapłana.

ks. Mariusz Szmajdziński