Wprowadzenie    Liturgia słowa    Katecheza    Rozważanie

5 NIEDZIELA WIELKIEGO POSTU Rok B (fioletowy) Nr 13 (18 marca 2018)

Katecheza

Cierpienie dla innych – Święta Rafka z Libanu (1832-1914)

Jej biografia w języku włoskim nosi tytuł „Uzdrawiająca ziemia”, a to z tego powodu, iż przybywający do grobu maronickiej zakonnicy z wiarą zabierali stamtąd ziemię, która po przytknięciu do chorych przywracała zdrowie. Zadziwiające, że ta, której medycyna nie mogła pomóc, stała się uzdrowicielką wielu cierpiących.

Niełatwa droga
Petra Ar-Rayes przyszła na świat 29 czerwca 1832 r. w wiosce Himlaya w Libanie. W wieku trzech lat straciła matkę, a ojciec posłał ją na wychowanie do krewnych. Mając 14 lat, powróciła do rodzinnego domu. Wbrew matrymonialnym planom rodziny wstąpiła do sióstr mariamitek, które apostołowały wśród ludności wiejskiej. Przez pierwsze lata pracowała jako kucharka w seminarium. Kolejnym zadaniem, jakie jej powierzono, było nauczanie dzieci. Swoją łagodnością i dobrocią święta przyciągała dziewczęta, które nie mogły doczekać się poranka, by znów iść do szkoły. Przejawem wstrząsów, jakich wtedy doświadczał Liban, były m.in. prześladowania chrześcijan. Rafka i inne siostry nie zostały zabite dzięki pewnemu muzułmaninowi, który ukrył je w stajni. Ciągle odczuwała pragnienie życia bardziej kontemplacyjnego i dlatego, mając 39 lat, przeszła do Zakonu Libańskiego Maronitów. W nowej wspólnocie otrzymała imię Rafka (pol. Rebeka).

Zazdrość o cierpienie
Pewnej niedzieli s. Rafka w modlitwie poskarżyła się Bogu, że o niej zapomniał. Wszystkie siostry na coś chorują – ona nigdy, a też chce przez cierpienie mieć udział w męce Jezusa i ratować grzeszników. Tej samej nocy odczuła silny ból głowy, który przeniósł się na oko. Tak zaczęła się jej powolna droga krzyżowa. Choroba doprowadziła do amputacji oczu, paraliżu, kruszenia kości. Zdeformowany obojczyk przebił jej skórę, przez co powstała niegojąca się, bolesna rana. Przyczyniło się to do nabożeństwa świętej do Jezusowej rany ramienia. Wszystko to znosiła bez skargi, ofiarowując za siostry, Kościół, ojczyznę i dusze czyśćcowe. Zmarła w Jrabta 23 marca 1914 r. Trzy dni po śmierci jej grób otoczyło intensywne światło. Kult s. Rafki dzięki libańskiej diasporze rozszerzył się na świat. Papież Jan Paweł II beatyfikował ją w 1985 i kanonizował w 2001 r. Jej liturgiczne wspomnienie przypada 23 marca.

brat Marek Urbaniak – brat szkolny