Wprowadzenie    Liturgia słowa    Katecheza    Rozważanie

1 NIEDZIELA WIELKIEGO POSTU Rok B (fioletowy) Nr 9 (18 lutego 2018)

Liturgia słowa

Pierwsza niedziela Wielkiego Postu przypomina nam post na pustyni i kuszenie Pana Jezusa. On stał się do nas podobny we wszystkim, z wyjątkiem grzechu (por. Hbr 4,15). Przyjął ludzkie ograniczenia. Podjął trud zadośćuczynienia za nasze grzechy. My też podejmijmy wysiłek, by odwrócić się od złego. Więcej czasu poświećmy na modlitwę. Rozważajmy Mękę Pańską. Uczestniczmy w pięknych polskich nabożeństwach pasyjnych: Gorzkich Żalach i Drodze Krzyżowej. Pociągajmy innych do Chrystusa.

PIERWSZE CZYTANIE (Rdz 9,8-15)
Pan Bóg po potopie zawarł z Noem przymierze. Obiecał, że już więcej nie ukarze w podobny sposób żyjących na ziemi istot. Znakiem tego przymierza jest tęcza. Wspaniałe zjawisko przyrody pokazuje Bożą życzliwość dla całego stworzenia. Dziś znak tęczy chciałyby zawłaszczyć pewne środowiska promujące moralność niezgodną z Bożym prawem. Módlmy się, by także ci ludzie otworzyli się na tęczę Bożej miłości.

Czytanie z Księgi Rodzaju

Tak rzekł Bóg do Noego i do jego synów: «Oto Ja zawieram przymierze z wami i z waszym potomstwem, które po was będzie; z wszelką istotą żywą, która jest z wami: z ptactwem, ze zwierzętami domowymi i polnymi, jakie są przy was, ze wszystkimi, które wyszły z arki, z wszelkim zwierzęciem na ziemi. Zawieram z wami przymierze tak, iż nigdy już nie zostanie zgładzona wodami potopu żadna istota żywa i już nigdy nie będzie potopu niszczącego ziemię».
Po czym Bóg dodał: «A to jest znak przymierza, które Ja zawieram z wami i każdą istotą żywą, jaka jest z wami, na wieczne czasy: Łuk mój kładę na obłoki, aby był znakiem przymierza między Mną a ziemią. A gdy rozciągnę obłoki nad ziemią i gdy ukaże się ten łuk na obłokach, wtedy wspomnę na moje przymierze, które zawarłem z wami i z wszelką istotą żywą, z każdym człowiekiem; i nie będzie już nigdy wód potopu na zniszczenie żadnego istnienia».
Oto słowo Boże.

PSALM  (Ps 25)
Drogi Boże to łaska i wierność. Bóg chce wszystkim okazać łaskę. Jest wierny w swych obietnicach i swoim przymierzu. Ludzie często nie dochowują Mu wierności. Jeśli uznają swą słabość, mogą otrzymać łaskę przebaczenia. Wrócić do wspólnoty z Bogiem. Przez życzliwość, dobre słowo, modlitwę pomagajmy bliźnim przełamać opory fałszywej dumy i skorzystać z Bożego przebaczenia.

Refren: Drogi Twe, Panie, to łaska i wierność.

Daj mi poznać Twoje drogi, Panie, *
naucz mnie chodzić Twoimi ścieżkami.
Prowadź mnie w prawdzie według Twych pouczeń, *
Boże i Zbawco, w Tobie mam nadzieję. 

Wspomnij na swoje miłosierdzie, Panie, *
na swoją miłość, która trwa od wieków.
Tylko o mnie pamiętaj w swoim miłosierdziu, *
ze względu na dobroć Twą, Panie.  

Dobry jest Pan i prawy, *
dlatego wskazuje drogę grzesznikom.
Pomaga pokornym czynić dobrze, *
uczy ubogich dróg swoich.  

DRUGIE CZYTANIE    (1P 3,8-22)
Święty Piotr mówi o powszechnych owocach Chrystusowego odkupienia. Obejmuje ono wszystkich ludzi wszystkich czasów. Także tych, którzy zginęli podczas potopu. Polecajmy z ufnością miłosiernemu Bogu naszych zmarłych. Dziękujmy za dar chrztu. Święty znak wody uwalniający z grzechu pierworodnego. Dający prawo do innych sakramentów. Do oczyszczenia z grzechów osobistych przez sakrament pokuty i pojednania.

Czytanie z Pierwszego Listu Świętego Piotra Apostoła
Najdrożsi: Chrystus raz umarł za grzechy, sprawiedliwy za niesprawiedliwych, aby was do Boga przyprowadzić; zabity wprawdzie na ciele, ale powołany do życia przez Ducha. W Nim poszedł ogłosić zbawienie nawet duchom zamkniętym w więzieniu, niegdyś nieposłusznym, gdy za dni Noego cierpliwość Boża naczekiwała, a budowana była arka, w której niewielu, to jest osiem dusz, zostało uratowanych przez wodę.
Teraz również zgodnie z tym wzorem ratuje was ona we chrzcie nie przez obmycie brudu cielesnego, ale przez zobowiązanie dobrego sumienia wobec Boga – dzięki zmartwychwstaniu Jezusa Chrystusa. On jest po prawicy Bożej, gdyż poszedł do nieba, gdzie poddani Mu zostali aniołowie i Władze i Moce.
Oto słowo Boże.

ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ (Mt 4,4b)
Aklamacja: Chwała Tobie, Słowo Boże.
Nie samym chlebem żyje człowiek,
lecz każdym słowem, które pochodzi z ust Bożych.
Aklamacja: Chwała Tobie, Królu wieków.

EWANGELIA  (Mk 1,12-15)
Święty Marek krótko pisze o poście i kuszeniu Pana Jezusa. Mówi, że czterdzieści dni żył Jezus wśród zwierząt i usługiwali Mu aniołowie. Nam też oni pomagają – nie tylko małym dzieciom. Módlmy się o ich opiekę. Ewangelista streszcza pierwsze nauczanie Pana Jezusa. Jest to wezwanie do nawrócenia i wiary w Ewangelię. Stale musimy nawracać się z naszych słabości i coraz mocniej i głębiej wierzyć i rozumieć naukę Chrystusa.

Słowa Ewangelii według Świętego Marka

Duch wyprowadził Jezusa na pustynię. A przebywał na pustyni czterdzieści dni, kuszony przez Szatana, i był ze zwierzętami, aniołowie zaś Mu służyli.
Gdy Jana został uwięziony, Jezus przyszedł do Galilei i głosił Ewangelię Bożą. Mówił: «Czas się wypełnił i bliskie jest królestwo Boże. Nawracajcie się i wierzcie w Ewangelię!».
Oto słowo Pańskie.