Wprowadzenie    Liturgia słowa    Katecheza    Rozważanie

5 NIEDZIELA ZWYKŁA Rok B (zielony) Nr 7 (4 lutego 2018)

Liturgia słowa

Bóg troszczy się o każdego człowieka. Działa jednak dyskretnie. Chrystus nie szuka ludzkiego uznania. Głosi Dobrą Nowinę, uzdrawia chorych. Chce dotrzeć do wielu miejscowości swojej ojczyzny. W niej do jak największej ilości ludzi. W nocy modli się do Ojca. To także dla nas konkretny program. Z modlitwy czerpać siły do dobrego działania. Szanować każdego człowieka. Być gotowym ofiarować mu swoją pomoc. Bóg Ojciec oczekuje, że w mocy Ducha Świętego będziemy kontynuowali dzieło Jego wcielonego, a teraz uwielbionego Syna.

PIERWSZE CZYTANIE (Hi 7,1-4.6-7)

Sprawiedliwy cierpiący Hiob ubolewa nad ciężarem ludzkiego życia. Niektórzy szczególne odczuwają przytłoczenie różnymi trudnościami. Trzeba jak Hiob zwracać się z ufnością do Boga. On wszystko widzi. Kiedyś i my ujrzymy sens obecnych trudów. Jesteśmy powołani do pełni szczęścia. Droga do niego prowadzi przez trudy. Tak podążał Wcielony Syn Boży. On jest razem z nami.

Czytanie z Księgi Hioba
Hiob przemówił w następujący sposób: «Czyż nie do bojowania podobny byt człowieka? Dni jego czyż nie są dniami najemnika? Jak sługa wzdycha on do cienia, i jak najemnik czeka na zapłatę. Tak moim działem miesiące nicości i wyznaczono mi noce udręki.
Położę się, mówiąc do siebie: „Kiedyż zaświta i wstanę?”. Przedłuża się wieczór, a niepokój mnie syci do świtu.
Dni moje lecą jak tkackie czółenko, i kończą się, bo braknie nici. Wspomnij, że dni me jak powiew. Ponownie oko me szczęścia nie zazna».
Oto słowo Boże.

PSALM (Ps 147A)
Z Psalmistą stwierdzamy, że Bóg leczy złamanych na duchu. On jest blisko człowieka w każdej sytuacji jego życia. W wielu lamentacjach po przedstawieniu swych cierpień natchniony autor od razu dziękuje za wyzwolenie z nich. Słowo Boże jest skuteczne. Wyrażając wdzięczność za dotąd otrzymane łaski, mocno ufamy, że Bóg pomoże nam również teraz i w przyszłości.

Refren: Panie, Ty leczysz złamanych na duchu.

Chwalcie Pana, bo dobrze jest śpiewać psalmy Bogu, *
słodko jest Go wychwalać.
Pan buduje Jeruzalem, *
gromadzi rozproszonych z Izraela. 

On leczy złamanych na duchu *
i przewiązuje ich rany.
On liczy wszystkie gwiazdy *
i każdej imię nadaje.

Nasz Pan jest wielki i potężny, *
a Jego mądrość niewypowiedziana.
Pan dźwiga pokornych, *
karki grzeszników zgina do ziemi.  


DRUGIE CZYTANIE (1Kor 9,16-19.22-23)
Święty Paweł cieszy się, że głosi Ewangelię bezinteresownie. Rozumie wielkość Bożych darów. Jest wdzięczny za otrzymane powołanie. Nie szuka ludzkiego uznania ani wdzięczności. Pragnie się przystosować do wszystkich, żeby jego słowa trafiły choć do niektórych. I my starajmy się każdego poznać i uszanować. Dostosować nasz sposób bycia i mówienia do jego możliwości. Wtedy nasze świadectwo będzie przemawiało mocniej i skuteczniej.

Czytanie z Pierwszego Listu Świętego Pawła Apostoła do Koryntian
Bracia: Nie jest dla mnie powodem do chluby to, że głoszę Ewangelię. Świadom jestem ciążącego na mnie obowiązku. Biada mi, gdybym nie głosił Ewangelii!
Gdybym to czynił z własnej woli, miałbym zapłatę, lecz jeśli działam nie z własnej woli, to tylko spełniam obowiązki szafarza. Jakąż przeto mam zapłatę? Otóż tę właśnie, że głosząc Ewangelię bez żadnej zapłaty, nie korzystam z praw, jakie mi daje Ewangelia.
Tak więc nie zależąc od nikogo, stałem się niewolnikiem wszystkich, aby tym liczniejsi byli ci, których pozyskam. Dla słabych stałem się jak słaby, by pozyskać słabych. Stałem się wszystkim dla wszystkich, żeby uratować choć niektórych. Wszystko zaś czynię dla Ewangelii, by mieć w niej swój udział.
Oto słowo Boże.

ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ (Por. Mt 8,17)
Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.
Jezus wziął na siebie nasze słabości
i dźwigał nasze choroby.
Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.

EWANGELIA (Mk 1,29-39)
Początki publicznej działalności Pana Jezusa. Uzdrowienie teściowej św. Piotra, która od razu była gotowa usługiwać swemu Dobroczyńcy. Uzdrowienie wielu chorych, uwolnienie licznych opętanych. Samotna modlitwa przed świtem. Unikanie rozgłosu, by nie budzić politycznych oczekiwań. Troska, by dotrzeć do wielu. Módlmy się, by duszpasterstwo dzisiejszego Kościoła docierało do wielu ludzi. By świadectwo wierzących przemawiało i pociągało.

Słowa Ewangelii według Świętego Marka
Po wyjściu z synagogi Jezus przyszedł z Jakubem i Janem do domu Szymona i Andrzeja. Teściowa zaś Szymona leżała w gorączce. Zaraz powiedzieli Mu o niej. On podszedł i podniósł ją, ująwszy za rękę, a opuściła ją gorączka. I usługiwała im.
Z nastaniem wieczora, gdy słońce zaszło, przynosili do Niego wszystkich chorych i opętanych; i całe miasto zebrało się u drzwi. Uzdrowił wielu dotkniętych rozmaitymi chorobami i wiele złych duchów wyrzucił, lecz nie pozwalał złym duchom mówić, ponieważ Go znały.
Nad ranem, kiedy jeszcze było ciemno, wstał, wyszedł i udał się na miejsce pustynne, i tam się modlił. Pośpieszył za nim Szymon z towarzyszami, a gdy Go znaleźli, powiedzieli Mu: «Wszyscy Cię szukają». Lecz On rzekł do nich: «Pójdźmy gdzie indziej, do sąsiednich miejscowości, abym i tam mógł nauczać, bo po to wyszedłem». I chodził po całej Galilei, nauczając w ich synagogach i wyrzucając złe duchy.
Oto słowo Pańskie.