Wprowadzenie    Liturgia słowa    Katecheza    Rozważanie

3 NIEDZIELA WIELKANOCY Rok B (biały) Nr 21 (15 kwietnia 2018)

Katecheza

Lectio Divina – Boże czytanie

Lektura i rozważanie Pisma Świętego zakorzenia się już w tradycji wspólnoty żydowskiej, kiedy Słowo Boże głoszone przez Bożych pośredników zostało spisane i było odczytywane (por. Ne 8). Wspólnota chrześcijańska karmiła się Pismem, które zapowiadało przyjście Mesjasza (ST), a jednocześnie dokonała zapisu Dobrej Nowiny o Jezusie (NT). Pismo Święte było więc zawsze dla chrześcijan księgą zawierającą Słowo Boże, dlatego było słuchane, objaśniane i łączone z modlitwą.
Żyjący w XII w. wieku mnich i przeor wielkiej Kartuzji, Guigon II, przekazał czterostopniową „skalę” modlitwy Pismem św., Lectio Divina („Boże czytanie”), która zawiera: Lectio (lektura), Meditatio (rozważanie), Oratio (modlitwa) oraz Contemplatio (kontemplacja). Jednak pierwszym krokiem tej modlitwy jest wezwanie Ducha Świętego. Ten Duch prowadził kiedyś umysł i rękę autorów natchnionych, a dziś otwiera przed nami Słowo, które staje się dla nas mową Boga dzisiaj. Wezwanie Ducha Świętego dopomaga nam nabrać dystansu do nas samych, wszystkich spraw, jakimi się zajmujemy. Lectio polega na uważnym i pełnym wiary czytaniu tekstu, aby go usłyszeć, zrozumieć i przyjąć całym sobą. Pytamy: „Co mówi tekst sam w sobie?”, bez narzucania tekstowi własnych rozwiązań. Kiedy jest to konieczne, korzystamy z pomocy opracowań, które wyjaśnią nam trudniejsze fragmenty czy słowa. Warto zwrócić uwagę na kilka ważnych elementów, które powinny pojawiać się w lekturze. Ustalenie pochodzenia tekstu – co to za księga, kto jest autorem, kiedy i do kogo ją napisał, w jakich okolicznościach? Wgląd w sam tekst: kontekst bliższy i dalszy, struktura, gatunek literacki, elementy charakterystyczne (figury literackie), słowa klucze, zrozumienie poszczególnych słów, wyrażeń. Pomocą w lekturze może być dla nas kontekst całego Pisma Świętego. Meditatio  to rozważanie przeczytanego i zrozumianego już tekstu. Szukajmy głębokiego i szerokiego zrozumienia napisanych słów w naszym życiu. Pytajmy siebie: „Co Bóg mówi do mnie?”. Jest to czas, kiedy pozwalamy osobiście dotknąć się Słowu i zobaczyć, co z tego jest odpowiedzią Boga na naszą sytuację. Przyjęcie Słowa Bożego do własnej sytuacji życiowej porusza serce, a to jest kolejny etap, czyli Oratio. Serce napełnione  Słowem Bożym mówi do Pana. Serce może trwać w uwielbieniu, dziękczynieniu, skrusze, prośbie, wstawiennictwie. To, co czujemy, oddajemy Panu w modlitwie, wielbiąc Go za Jego obecność w naszym życiu. Modlitwa jest owocem medytacji i pochodzi od Ducha Świętego, który przez Słowo działa w nas.  Taka modlitwa „jest pierwszym sposobem, przez który Słowo nas zmienia” (Verbum Domini 87). Gdy trwamy tak na modlitwie przed Bogiem, On może obdarować nas łaską kontemplacji. Contemplatio jest darem Pana, dzięki któremu doświadczamy Jego pokoju i ukojenia. Bóg wlewa w nas dar swojej miłości, co pozwala umocnić naszą więź z Nim. Do czterech etapów modlitwy warto dodać i piąty, który ma być jej zwieńczeniem: Actio (działanie). Ten aspekt oznacza praktykowanie tego wszystkiego, o czym pouczyło nas Słowo Boże. Jest to również sposób wcielenia Słowa w nasze życie. W taki sposób metoda Lectio Divina jest nie tylko sposobem modlitwy Słowem Bożym, ale stylem życia chrześcijanina, który pozwala się prowadzić i przemieniać przez Boga.

s. M. Judyta Pudełko, uczennica Boskiego Mistrza