Wprowadzenie    Liturgia słowa    Katecheza    Rozważanie

3 NIEDZIELA WIELKANOCY Rok B (biały) Nr 21 (15 kwietnia 2018)

Liturgia słowa

Zbawienie człowieka dokonało się przez cierpienie. Jezus Chrystus umarł i zmartwychwstał, dzięki czemu odzyskaliśmy godność przybranych dzieci Bożych. Tej godności nikt nigdy nam nie odbierze. Chociaż grzech nas osłabia, sakramenty święte przywracają siły i umacniają na drodze do życia wiecznego. Nie pozbawiajmy się tak wielkich darów, jakie Bóg nam daje. Przychodźmy do Źródła, by czerpać naczyniem ufności i radować się przywróconą młodością ducha.

PIERWSZE CZYTANIE (Dz 3, 13-15. 17-19)

Prawda bywa bolesna i trudna do przyjęcia, nawet gdy jest słusznym upomnieniem braterskim. Może zrodzić bunt lub skruszyć serce i poprowadzić do nawrócenia. Prawda wyzwala i leczy. Jest jak ręka chirurga, który zadaje ból, by następnie przywrócić pacjentowi zdrowie. Piotr wypowiada trudne słowa, by pobudzić naród żydowski do pokuty i nawrócenia. Jezus Chrystus jest lekarzem dusz, który gładzi grzechy i z największego zła potrafi wyprowadzić dobro.

Czytanie z Dziejów Apostolskich
Piotr powiedział do ludu: «Bóg Abrahama, Izaaka i Jakuba, Bóg ojców naszych wsławił Sługę swego, Jezusa, wy jednak wydaliście Go i zaparliście się Go przed Piłatem, gdy postanowił Go uwolnić. Zaparliście się Świętego i Sprawiedliwego, a wyprosiliście ułaskawienie dla zabójcy. Zabiliście Dawcę życia, ale Bóg wskrzesił Go z martwych, czego my jesteśmy świadkami.
Lecz teraz wiem, bracia, że działaliście w nieświadomości, tak samo jak zwierzchnicy wasi. A Bóg w ten sposób spełnił to, co zapowiedział przez usta wszystkich proroków, że Jego Mesjasz będzie cierpiał. Pokutujcie więc i nawróćcie się, aby grzechy wasze zostały zgładzone».
Oto słowo Boże.

PSALM (Ps 4, 2. 4-9)
Bóg jest sprawiedliwy i pełen litości. Wysłuchuje modlitwy człowieka strapionego i okazuje swą łaskę. Człowiek wierny Panu czuje się bezpieczny i zasypia spokojnie. Chociaż nie uznaje siebie za kogoś szczególnego, jego osoba i czyny wywołują podziw otoczenia. Jeśli trwamy w bliskości z Panem i zabiegamy nie o własną, lecz o Jego chwałę, ludzie przychodzą, aby czerpać od nas pokój i radość, choć bywa to niewytłumaczalne.

Refren:    Wznieś ponad nami światłość Twoją, Panie.

Kiedy Cię wzywam, odpowiedz mi, Boże, *
który wymierzasz mi sprawiedliwość.
Tyś mnie wydźwignął z utrapienia, *
zmiłuj się nade mną i wysłuchaj moją modlitwę.

Wiedzcie, że godnym podziwu czyni Pan swego wiernego, *
Pan mnie wysłucha, gdy będę Go wzywał.
Spokojnie zasypiam, kiedy się położę, *
bo tylko Ty jeden, Panie, pozwalasz mi żyć bezpiecznie.

DRUGIE CZYTANIE (1 J 2, 1-5a)
Nikt nie może sam siebie zbawić. Tym, który zbawia jest Jezus Chrystus. Czy znamy naszego Zbawiciela? Jeżeli dwoje ludzi darzy się miłością – jest w nich pragnienie spotkania, bycia ze sobą, wzajemnego poznawania. Zachowywanie przykazań Bożych jest miarą miłości do naszego Pana. Im miłość jest gorętsza, tym chętniej chcemy poznawać i zachowywać Jego naukę. Tym bardziej też otwieramy się na drugiego człowieka.

Czytanie z Pierwszego Listu Świętego Jana Apostoła
Dzieci moje, piszę do was, żebyście nie grzeszyli. Jeśliby nawet ktoś zgrzeszył, mamy Rzecznika wobec Ojca – Jezusa Chrystusa sprawiedliwego. On bowiem jest ofiarą przebłagalną za nasze grzechy, i nie tylko za nasze, lecz również za grzechy całego świata.
Po tym zaś poznajemy, że Go znamy, jeżeli zachowujemy Jego przykazania. Kto mówi: «Znam Go», a nie zachowuje Jego przykazań, ten jest kłamcą i nie ma w nim prawdy. Kto zaś zachowuje Jego naukę, w tym naprawdę miłość Boża jest doskonała.
Oto słowo Boże.

ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ (por. Łk 24, 32)
Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.
Panie Jezu, daj nam zrozumieć Pisma,
niech pała nasze serce, gdy do nas mówisz.
Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.

EWANGELIA (Łk 24, 35-48)
Obecność Jezusa przynosi pokój. Kiedy Pan wkracza ze swoją łaską w nasze życie – niekiedy po długim czasie oczekiwania i wielu modlitwach – radość jest tak wielka, że aż trudno uwierzyć. Jezus w obecności apostołów spożywa kawałek pieczonej ryby, by dać dowód swej rzeczywistej obecności w ciele. Każdego dnia Bóg przychodzi, by obsypywać nas swymi łaskami i pragnie dzielić z nami codzienność. Otwórzmy serce, a otrzymamy o wiele więcej, niż prosimy.

Słowa Ewangelii według Świętego Łukasza
Uczniowie opowiadali, co ich spotkało w drodze i jak poznali Jezusa przy łamaniu chleba.
A gdy rozmawiali o tym, On sam stanął pośród nich i rzekł do nich: «Pokój wam!».
Zatrwożonym i wylękłym zdawało się, że widzą ducha. Lecz On rzekł do nich: «Czemu jesteście zmieszani i dlaczego wątpliwości budzą się w waszych sercach? Popatrzcie na moje ręce i nogi: to Ja jestem. Dotknijcie Mnie i przekonajcie się: duch nie ma ciała ani kości, jak widzicie, że Ja mam». Przy tych słowach pokazał im swoje ręce i nogi.
Lecz gdy oni z radości jeszcze nie wierzyli i pełni byli zdumienia, rzekł do nich: «Macie tu coś do jedzenia?». Oni podali Mu kawałek pieczonej ryby. Wziął i spożył przy nich.
Potem rzekł do nich: «To właśnie znaczyły słowa, które mówiłem do was, gdy byłem jeszcze z wami: Musi się wypełnić wszystko, co napisane jest o Mnie w Prawie Mojżesza, u Proroków i w Psalmach». Wtedy oświecił ich umysły, aby rozumieli Pisma.
I rzekł do nich: «Tak jest napisane: Mesjasz będzie cierpiał i trzeciego dnia zmartwychwstanie; w imię Jego głoszone będzie nawrócenie i odpuszczenie grzechów wszystkim narodom, począwszy od Jeruzalem. Wy jesteście świadkami tego».
Oto słowo Pańskie.