Wprowadzenie    Liturgia słowa    Katecheza    Rozważanie

UROCZYSTOŚĆ OBJAWIENIA PAŃSKIEGO Rok B (biały) Nr 2 (6 stycznia 2018)

Liturgia słowa

Uroczystość Objawienia Pańskiego należy do najstarszych świąt w liturgii Kościoła. Jego grecka nazwa oznacza przybycie władcy do swego miasta i kraju. Dziękujemy, że  Chrystus Pan nam się objawił i prosimy, by wszyscy ludzie uznali Go za swego Władcę. Obchodzimy dziś Światowy Dzień Papieskiego Dzieła Misyjnego Dzieci – uroczyste zakończenie inicjatywy Kolędników Misyjnych, Dzień modlitw w intencji misji i składamy ofiary na Krajowy Fundusz Misyjny. Przez wiele miejscowości przechodzi radosny Orszak Trzech Króli.

PIERWSZE CZYTANIE (Iz 60,1-6)

Prorok Izajasz wzywa Jerozolimę do radosnego powitania Pana, który otacza ją swym światłem i chwałą. Zapowiada, że przybędą do niej z darami wszystkie narody. Dokonało się to w Kościele, gdy Dobra Nowina o Zbawicielu dotarła na krańce ziemi. Przedstawiciele pogan przybywają dziś, by pokłonić się nowo narodzonemu Dziecku w Betlejem. I my pospieszmy z radością oddać Mu pokłon, ofiarując naszą pomoc w Jego dziele.

Czytanie z Księgi proroka Izajasza
Powstań! Świeć, Jeruzalem, bo przyszło twe światło i chwała Pańska rozbłyska nad tobą. Bo oto ciemność okrywa ziemię i gęsty mrok spowija ludy, a ponad tobą jaśnieje Pan, i Jego chwała jawi się nad tobą.
I pójdą narody do twojego światła, królowie do blasku twojego wschodu. Rzuć okiem dokoła i zobacz: Ci wszyscy zebrani zdążają do ciebie. Twoi synowie przychodzą z daleka, na rękach niesione są twe córki.
Wtedy zobaczysz i promienieć będziesz, a serce twe zadrży i rozszerzy się, bo do ciebie napłyną bogactwa zamorskie, zasoby narodów przyjdą ku tobie. Zaleje cię mnogość wielbłądów, dromadery z Madianu i z Efy. Wszyscy oni przybędą z Saby, zaofiarują złoto i kadzidło, nucąc radośnie hymny na cześć Pana.
Oto słowo Boże.

PSALM    (Ps 72, 1b-2.7-8.10-11.12-13)
W refrenie Psalmu wzywamy wszystkie narody do uwielbiania Boga. Ufamy, że to nastąpi. Do wszystkich przyszedł Mesjasz – Wcielony Syn Boży. Jako przedstawiciele narodów spoza Izraela oddali Mu pokłon Mędrcy ze Wschodu. On chce wszystkich wyzwolić, przynieść im pełnię szczęścia. Starajmy się popierać wszelkie działania prowadzące do wprowadzenia Jego królowania na ziemi.

Refren: Uwielbią Pana wszystkie ludy ziemi.

Boże, przekaż Twój sąd królowi, *
a Twoją sprawiedliwość synowi królewskiemu.
Aby Twoim ludem rządził sprawiedliwie *
i ubogimi według prawa.  

Za dni jego zakwitnie sprawiedliwość *
i wielki pokój, zanim księżyc zgaśnie.
Będzie panował od morza do morza, *
od Rzeki aż po krańce ziemi.

Królowie Tarszisz i wysp przyniosą dary, *
królowie Szeby i Saby złożą daninę.
I oddadzą mu pokłon wszyscy królowie, *
wszystkie narody będą mu służyły.

Wyzwoli bowiem biedaka, który go wzywa, *
i ubogiego, który nie ma opieki.
Zmiłuje się nad biednym i ubogim, *
nędzarza ocali od śmierci. 


DRUGIE CZYTANIE (Ef 3,2-3a.5-6)

List do Efezjan wyraża charakterystyczny dla św. Pawła zachwyt nad powołaniem do Kościoła pogan. Kościół jest Ciałem Chrystusa, a my Jego członkami. Wspólnie tworzymy jedność. Jesteśmy współdziedzicami i współuczestnikami Bożej obietnicy. Dziękujemy, że nasi przodkowie ponad 1050 lat temu przyjęli chrzest. Prosimy, by również inne narody przyjęły wezwanie Boga. By kraje, w których osłabła religijność, wróciły do pierwotnej gorliwości.

Czytanie z Listu Świętego Pawła Apostoła do Efezjan
Bracia: Słyszeliście przecież o udzieleniu przez Boga łaski danej mi dla was, że mianowicie przez objawienie oznajmiona mi została ta tajemnica. Nie była ona oznajmiona synom ludzkim w poprzednich pokoleniach, tak jak teraz została objawiona przez Ducha świętym Jego apostołom i prorokom, to znaczy, że poganie już są współdziedzicami i współczłonkami Ciała, i współuczestnikami obietnicy w Chrystusie Jezusie przez Ewangelię.
Oto słowo Boże.

ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ (Mt 2,2b)
Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.
Ujrzeliśmy Jego gwiazdę na Wschodzie
i przybyliśmy oddać pokłon Panu.
Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.

EWANGELIA (Mt 2,1-12)
Pokłon nowo narodzonemu ubogiemu Dziecku oddali najpierw prości pasterze, a potem wykształceni mędrcy. Pierwszych pouczył anioł, drugich obserwacja nadzwyczajnego zjawiska na niebie. Nie uczcił Go król Herod, mieszkańcy Jerozolimy, Betlejem ani uczeni i arcykapłani żydowscy, choć wiedzieli, gdzie ma się urodzić Mesjasz. A ja? Czy jestem otwarty na prawdę? Czy pomagam innym otworzyć się na nią?

Słowa Ewangelii  według Świętego Mateusza
Gdy Jezus narodził się w Betlejem w Judei za panowania króla Heroda, oto mędrcy ze Wschodu przybyli do Jerozolimy i pytali: «Gdzie jest nowo narodzony Król żydowski? Ujrzeliśmy bowiem Jego gwiazdę na Wschodzie i przybyliśmy oddać Mu pokłon».
Skoro to usłyszał król Herod, przeraził się, a z nim cała Jerozolima. Zebrał więc wszystkich arcykapłanów i uczonych ludu i wypytywał ich, gdzie ma się narodzić Mesjasz.
Ci mu odpowiedzieli: «W Betlejem judzkim, bo tak zostało napisane przez Proroka: A ty, Betlejem, ziemio Judy, nie jesteś zgoła najlichsze spośród głównych miast Judy, albowiem z ciebie wyjdzie władca, który będzie pasterzem ludu mego, Izraela».
Wtedy Herod przywołał potajemnie mędrców i wywiedział się od nich dokładnie o czas ukazania się gwiazdy. A kierując ich do Betlejem, rzekł: «Udajcie się tam i wypytajcie starannie o Dziecię, a gdy Je znajdziecie, donieście mi, abym i ja mógł pójść i oddać Mu pokłon». Oni zaś wysłuchawszy króla, ruszyli w drogę.
A oto gwiazda, którą widzieli na Wschodzie, postępowała przed nimi, aż przyszła i zatrzymała się nad miejscem, gdzie było Dziecię. Gdy ujrzeli gwiazdę, bardzo się uradowali. Weszli do domu i zobaczyli Dziecię z Matką Jego, Maryją; padli na twarz i oddali Mu pokłon. I otworzywszy swe skarby, ofiarowali Mu dary: złoto, kadzidło i mirrę.
A otrzymawszy we śnie nakaz, żeby nie wracali do Heroda, inną drogą udali się z powrotem do swojego kraju.
Oto słowo Pańskie.