Wprowadzenie    Liturgia słowa    Katecheza    Rozważanie

UROCZYSTOŚĆ ŚWIĘTEJ BOŻEJ RODZICIELKI MARYI Rok B (biały) Nr 1 (1 stycznia 2018)

Liturgia słowa

W pierwszy dzień roku kalendarzowego obchodzimy Uroczystość Świętej Bożej Rodzicielki Maryi oraz Światowy Dzień Pokoju. Syn Boży przyniósł na ziemię pokój, ale nie wszyscy go przyjmują. Pokora Maryi jest wzorem, jak odnosić się do innych ludzi. Módlmy się, by wszyscy rozumieli, że są rodziną dzieci Bożych. By szanowali się wzajemnie, a wszelkie nieporozumienia rozwiązywali przez spokojne rozmowy.

PIERWSZE CZYTANIE (Lb 6,22-27)
Księga Liczb podaje kapłańskie błogosławieństwo. Stosowane jest ono też w okresie zwykłym, w odnowionej liturgii. W krótkich słowach prosimy o łaskę Bożą i pokój. Tego życzą Apostołowie wspólnotom chrześcijańskim na początku swoich listów. My też prośmy o pokój dla siebie oraz innych i dołóżmy wszelkich starań, aby go budować, okazując innym prawdziwy szacunek.

Czytanie z Księgi Liczb
Pan mówił do Mojżesza tymi słowami: «Powiedz Aaronowi i jego synom: Tak oto macie błogosławić Izraelitom. Powiecie im: „Niech cię Pan błogosławi i strzeże. Niech Pan rozpromieni oblicze swe nad tobą, niech cię obdarzy swą łaską. Niech zwróci ku tobie oblicze swoje i niech cię obdarzy pokojem”. Tak będą wzywać imienia mojego nad Izraelitami, a Ja im będę błogosławił».
Oto słowo Boże.

PSALM (Ps 67,2-3.5 i 8)
Z Psalmistą prosimy o Boże błogosławieństwo. Wiemy, że Bóg jest miłosierny. Chce dobra wszystkich ludzi. Ale nie wszyscy znają Jego naukę i drogę życia, jaką wskazuje. Trzeba im ją przekazywać. Przez słowo i czyn. Przez praktykę miłości. Postępowanie pełne szacunku, życzliwości, zrozumienia ich sposobu myślenia i odczuwania.

Refren:    Bóg miłosierny niech nam błogosławi.
Niech Bóg się zmiłuje nad nami i nam błogosławi; *
niech nam ukaże pogodne oblicze.
Aby na ziemi znano Jego drogę, *
Jego zbawienie wśród wszystkich narodów.

Niech się narody cieszą i weselą,
bo rządzisz ludami sprawiedliwie *
i kierujesz narodami na ziemi.
Niech nam Bóg błogosławi, *
i niech cześć Mu oddają wszystkie krańce ziemi.

DRUGIE CZYTANIE (Ga 4,4-7)

Święty Paweł uczy Galatów o nastaniu pełni czasów. Rozpoczęło ją narodzenie z Niewiasty Syna Bożego. On – przyjmując ludzką naturę – stał się naszym bratem. Dzięki Jego dziełu odkupienia jesteśmy przybranymi dziećmi Boga. On zsyła nam swego Ducha, który umożliwia, byśmy zwracali się do Boga jak do Tatusia. Ten sam Duch spoczął na Matce Zbawiciela i zapoczątkował Jego ludzkie życie. Uczmy się od Niej współdziałać z Duchem Świętym.

Czytanie z Listu Świętego Pawła Apostoła do Galatów
Bracia: Gdy nadeszła pełnia czasu, zesłał Bóg Syna swego, zrodzonego z Niewiasty, zrodzonego pod Prawem, aby wykupił tych, którzy podlegali Prawu, byśmy mogli otrzymać przybrane synostwo. Na dowód tego, że jesteście synami, Bóg zesłał do serc naszych Ducha Syna swego, który woła: «Abba, Ojcze!». A zatem nie jesteś już niewolnikiem, lecz synem. Jeżeli zaś synem, to i dziedzicem z woli Bożej.
Oto słowo Boże.

ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ (Hbr 1,1-2a)
Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.
Wielokrotnie przemawiał niegdyś Bóg
do ojców przez proroków,
a w tych ostatecznych dniach
przemówił do nas przez Syna.
Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.

EWANGELIA    (Łk 2,16-21)
Ewangelia mówi o pasterzach przybyłych do Świętej Rodziny. W Dziecku rozpoznali Mesjasza i opowiadali o Nim. Maryja zachowywała w sercu i rozważała wszystkie wielkie sprawy Boże, w których uczestniczyła. W ósmym dniu od narodzenia obrzezano Dziecko zgodnie z Prawem Mojżeszowym. Nadano Mu Imię Jezus – Bóg zbawia. Włączono Je oficjalnie w religijną i ludzką społeczność Izraela. Szanujmy prawo religijne i państwowe – módlmy się, by zawsze wyrażało Bożą sprawiedliwość.

Słowa Ewangelii według Świętego Łukasza
Pasterze pospiesznie udali się do Betlejem i znaleźli Maryję, Józefa oraz leżące w żłobie Niemowlę. Gdy Je ujrzeli, opowiedzieli, co im zostało objawione o tym Dziecięciu. A wszyscy, którzy to słyszeli, zdumieli  się tym, co im pasterze opowiedzieli.
Lecz Maryja zachowywała wszystkie te sprawy i rozważała je w swoim sercu. A pasterze wrócili, wielbiąc i wysławiając Boga za wszystko, co słyszeli i widzieli, jak im to zostało przedtem powiedziane.
Gdy nadszedł dzień ósmy i należało obrzezać Dziecię, nadano Mu imię Jezus, którym Je nazwał anioł, zanim się poczęło w łonie Matki.
Oto słowo Pańskie.