Wprowadzenie    Liturgia słowa    Katecheza    Rozważanie

UROCZYSTOŚĆ NARODZENIA PAŃSKIEGO - Msza w dzień Rok B (biały) Nr 62 (25 grudnia 2002)

Wprowadzenie do liturgii

Dzień Pański

"BÓG TAK UMIŁOWAŁ ŚWIAT..."

Człowiek nigdy nie został odrzucony przez Boga. Ludzki grzech nie naruszył miłości, która powołała człowieka do istnienia i przeznaczyła go do wieczności. Ceną wolności człowieka stała się - jak mówią teologowie - kenoza Boga, to znaczy Jego samouniżenie, kiedy "Słowo stało się ciałem i zamieszkało wśród nas" (J 1, 14), dzieląc ludzki los, z jego dramatem odrzucenia i śmierci. Dramat osamotnienia człowieka znalazł swoją antytezę w bezdomności Boga: "Przyszło do swojej własności a swoi Go nie przyjęli" (J 1, 11). A jednak wszystkim tym, "którzy Je przyjęli, dało moc, aby się stali dziećmi Bożymi" (J 1, 12). To przyjęcie Słowa zaczęło się od "tak" Maryi, od posłuszeństwa Józefa oraz pokłonu pasterzy, którzy mówili do siebie: "Pójdźmy do Betlejem i zobaczmy co się tam zdarzyło (...). Udali się z pośpiechem i znaleźli" (Łk 2, 15-16). Dzisiaj staje przed nami prawda o narodzinach Boga, które wciąż trwają - przy obojętności wielu serc. Czy Chrystus znajdzie schronienie w moim sercu? Czy może znów miłość zostanie odrzucona? Przecież jej głód noszę w sobie! Czy znów, samotny, pójdę swoją drogą? "O jedyna Miłości, Miłości, drzwi do mojego domu są otwarte; nie zostawiaj mnie samego, nie odchodź jak sen" (R. Tagore).

bp Mieczysław Cisło

Witaj, Dziecineczko w żłobie, Wyznajemy Boga w Tobie.