Wprowadzenie    Liturgia słowa    Katecheza    Rozważanie

1 NIEDZIELA ADWENTU Rok B (fioletowy) Nr 58 (3 grudnia 2017)

Liturgia słowa

Rozpoczynamy Adwent – święty czas przygotowania na przyjście Syna Bożego w ludzkim ciele. Jutro będziemy przeżywali Dzień Modlitw w Intencji Bezrobotnych, wspomnienie św. Barbary, patronki górników, z których wielu straciło pracę. Módlmy się o mądre rozwiązanie problemu bezrobocia. W środę do dzieci przyjdzie Święty Mikołaj, w piątek będziemy czcili Niepokalane Poczęcie Matki Bożej. Dziękujmy za dary Bożej dobroci i czuwajmy, oczekując spotkania z Panem.

PIERWSZE CZYTANIE (Iz 63,16b-17.19b; 64,2b-7)
Prorok Izajasz przypomina wielkie dzieła Boże dla Izraela – Jego wybranego ludu. Wyznaje naszą niegodność – odstępstwa od Przymierza i osobiste grzechy. Nikt nie jest godny Bożej miłości, ale Bóg nie patrzy na naszą słabość. Chce, byśmy byli blisko Niego. Wzywa do nawrócenia i ofiaruje swoją pomoc. Przyjmijmy ją z radością i pomagajmy innym uchwycić się Jego opiekuńczej ręki.

Czytanie z Księgi proroka Izajasza
Ty, Panie, jesteś naszym Ojcem, Odkupiciel nasz – to Twoje imię odwieczne. Czemu, o Panie, dozwalasz nam błądzić z dala od Twoich dróg, tak iż serca nasza stają się nieczułe na bojaźń przed Tobą? Odmień się przez wzgląd na Twoje sługi i na pokolenia Twojego dziedzictwa.
Obyś rozdarł niebiosa i zstąpił – przed Tobą zatrzęsłyby się góry.
Zstąpiłeś: przed Tobą zatrzęsły się góry. Ani ucho nie słyszało, ani oko nie widziało, żeby jakiś bóg poza Tobą czynił tyle dla tego, co w nim pokłada ufność. Obyś wychodził naprzeciw tym, co radośnie pełnią sprawiedliwość i pamiętają o Twych drogach.
Oto Ty zawrzałeś gniewem, bo grzeszyliśmy przeciw Tobie od dawna i byliśmy zbuntowani. My wszyscy byliśmy skalani, a wszystkie nasze dobre czyny jak skrwawiona szmata. My wszyscy opadliśmy zwiędli jak liście, a nasze winy poniosły nas jak wicher.
Nikt nie wzywał Twojego imienia, nikt się nie zbudził, by się chwycić Ciebie. Bo skryłeś Twoje oblicze przed nami i oddałeś nas w moc naszej winy. A jednak, Panie, Ty jesteś naszym Ojcem. My jesteśmy gliną, a Ty naszym Twórcą. Wszyscy jesteśmy dziełem rąk Twoich.
Oto słowo Boże.

PSALM (Ps 80,2ac i 3b,15-16.18-19)
Prosimy o wewnętrzną odnowę. Uznajemy własną słabość. Sami niewiele możemy. Z ufnością oddajemy się pod opiekę naszego Pasterza. Jesteśmy jak winorośl troskliwie zasadzona i uprawiana. Prosimy o umocnienie w służbie Bożej. Dołożymy starań, by dochować Bogu wierności i nie powtarzać odstępstw, które dotychczas się nam zdarzały.


Refren: Odnów nas, Boże, i daj nam zbawienie.
Usłysz, Pasterzu Izraela, *
Ty, który zasiadasz nad cherubami!
Wzbudź swą potęgę *
i przyjdź nam z pomocą.   

Powróć, Boże Zastępów, *
wejrzyj z nieba, spójrz i nawiedź tę winorośl.
Chroń to, co zasadziła Twoja prawica, *
latorośl, którą umocniłeś dla siebie.  

Wyciągnij rękę nad mężem Twej prawicy,
nad synem człowieczym, *
którego umocniłeś w swej służbie.
Już więcej nie odwrócimy się od Ciebie, *
daj nam nowe życie, a będziemy Cię chwalili.     

DRUGIE CZYTANIE (1Kor 1,3-9)
Święty Paweł na początku Pierwszego Listu do Koryntian życzy im łaski i pokoju od naszego Boga oraz Pana Jezusa Chrystusa. Pokój to suma mesjańskich dóbr. Opieka Boża, bezpieczeństwo, mimo działań nieprzyjaciół. Chrystus jest Panem, czyli Bogiem. On przez swoje zbawcze dzieło obdarzył nas wiedzą o Bożych sprawach i mocą. Dziękujmy za te wspaniałe dary i starajmy się wzrastać w mocy i dawać coraz bardziej przekonujące świadectwo naszej wiary.

Czytanie z Pierwszego Listu Świętego Pawła Apostoła do Koryntian
Bracia: Łaska wam i pokój od Boga Ojca naszego i od Pana Jezusa Chrystusa! Bogu mojemu dziękuję wciąż za was, za łaskę daną wam w Chrystusie Jezusie. W Nim to bowiem zostaliście wzbogaceni we wszystko: we wszelkie słowo i wszelkie poznanie, bo świadectwo Chrystusowe utrwaliło się w was.
Nie doznajecie tedy braku żadnej łaski, oczekując objawienia się Pana naszego, Jezusa Chrystusa. On też będzie umacniał was aż do końca, abyście byli bez zarzutu w dzień Pana naszego, Jezusa Chrystusa.
Wierny jest Bóg, który powołał nas do współuczestnictwa z Synem swoim, Jezusem Chrystusem, Panem naszym.
Oto słowo Boże.

ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ (Ps 85,8)
Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.
Okaż nam, Panie, łaskę swoją
i daj nam swoje zbawienie.
Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.

EWANGELIA (Mk 13,33-37)
W przypowieści o panu udającym się w podróż i czuwających sługach Chrystus wzywa nas do czuwania. To jest nasze obecne zadanie. Nie wiemy, kiedy Pan przyjdzie. Mamy być gotowi, by pełnić Jego wolę. Może to będzie potrzeba rozliczenia się z naszego życia w chwili śmierci. Może podjęcie czegoś zupełnie niespodziewanego. Różnego od naszych planów i przyzwyczajeń. Bądźmy gotowi! Ufajmy, że On lepiej niż  my ocenia, co jest rzeczywiście dobre i potrzebne.
 

Słowa Ewangelii według Świętego Marka
Jezus powiedział do swoich uczniów:
«Uważajcie, czuwajcie, bo nie wiecie, kiedy czas ten nadejdzie. Bo rzecz ma się podobnie jak z człowiekiem, który udał się w podróż. Zostawił swój dom, powierzył swoim sługom staranie o wszystko, każdemu wyznaczył zajęcie, a odźwiernemu przykazał, żeby czuwał.
Czuwajcie więc, bo nie wiecie, kiedy pan domu przyjdzie: z wieczora czy o północy, czy o pianiu kogutów, czy rankiem. By niespodzianie przyszedłszy, nie zastał was śpiących. Lecz co wam mówię, do wszystkich mówię: Czuwajcie!».
Oto słowo Pańskie.