Wprowadzenie    Liturgia słowa    Katecheza    Rozważanie

30 NIEDZIELA ZWYKŁA Rok A (zielony) Nr 52 (29 października 2017)

Katecheza

Błogosławiona Maria Teresa Tauscher (1855-1938) – córka pastora na ołtarzach

Po latach poszukiwań odnalazła swoją drogę w Kościele katolickim i powołała do życia nową wspólnotę zakonną, która dotąd żyje duchowością św. Teresy z Ávila bez ścisłej klauzury.
Anna Maria Tauscher van der Bosch przyszła na świat 19 czerwca 1855 r. w Sądowie (dzisiejsza diecezja zielonogórsko-gorzowska). Była córką luterańskiego pastora. Już jako mała dziewczynka zapraszała rówieśników do domu na katechezę i zabawy. Z powodu awansu ojca rodzina przeprowadziła się do Choszczna, a potem do Berlina. Marzeniem Anny było założenie domu dla bezdomnych i zaangażowanie się w pomoc potrzebującym. Pomimo propozycji matrymonialnej nie zdecydowała się na założenie rodziny. Szukała woli Bożej na modlitwie i podczas studium Pisma Świętego. Cały czas postrzegała siebie jako zagubioną owcę poszukiwaną przez Dobrego Pasterza.

Na właściwej drodze
Kierowana chęcią poświęcenia się dla potrzebujących w 1886 r. zatrudniła się jako pielęgniarka w zakładzie dla psychicznie chorych w Lindenburg (dziś dzielnica Kolonii). Coraz bardziej zbliżała się do katolicyzmu. Po przeczytaniu katechizmu z radością odkryła w nim to wszystko, do czego w refleksji na temat religii doszła. Mimo ostrego sprzeciwu ojca, 30 października 1888 r. złożyła katolickie wyznanie wiary. Z tego powodu została zwolniona z pracy.
Zafascynowana osobą św. Teresy od Jezusa zapragnęła żyć jej duchowością, apostołując w świecie. W roku 1891 w Berlinie otworzyła Dom Świętego Józefa dla opuszczonych dzieci. W roku 1893 założyła zgromadzenie zakonne Sióstr Karmelitanek Boskiego Serca Jezusa i przyjęła w nim imię Marii Teresy od św. Józefa. Dzieło, pomimo przeszkód, pomyślnie się rozwijało, ale władze kościelne z Wrocławia nie chciały uznać nowej wspólnoty. Założycielka za granicą szukała miejsca, gdzie mogłaby ustanowić dom macierzysty i nowicjat. Po wielu trudach udało jej się to we Włoszech. Dzięki temu Karmel Boskiego Serca Jezusa mógł zostać oficjalnie uznany przez Kościół. Ponieważ błogosławiona zawsze traktowała krzyż jako „największy znak Bożej miłości”, w milczeniu i z pokorą przyjmowała liczne niepowodzenia, kalumnie i trudności.

Owoc obfity
Siostry Karmelitanki Boskiego Serca prowadziły działalność na terenie Europy (m.in. w Gdańsku, który założycielka dwa razy odwiedziła), a potem także w Ameryce Północnej. Opiekowały się dziećmi i osobami starszymi. Często ich domy powstawały tam, gdzie katolicy byli w mniejszości lub nie mieli dostępu do kościoła. Dlatego też pierwszą troską błogosławionej było, aby dom sióstr miał kaplicę z Najświętszym Sakramentem.
Siostry podjęły także duszpasterstwo misyjne w parafiach. Chodziły do domów i przygotowywały ludzi do przyjęcia sakramentów świętych, pomagały w uporządkowaniu życia religijnego, przyprowadzały do Kościoła tych, którzy od lat nie mieli z nim styczności.
20 września 1938 r., w holenderskim Sittard, Matka Tauscher oddała ducha Bogu, do którego tęskniła całe życie. Została beatyfikowana w 2006 r. w Roermond. Liturgiczne wspomnienie bł. Marii Teresy ustalono na 30 października – dzień jej przyjęcia do Kościoła katolickiego.

br. Marek Urbaniak – brat szkolny