Wprowadzenie    Liturgia słowa    Katecheza    Rozważanie

28 NIEDZIELA ZWYKŁA, Światowy Dzień Dziecka Utraconego Rok A (zielony) Nr 50 (15 października 2017)

Wprowadzenie do liturgii

OBECNOŚĆ OBOWIĄZKOWA

Na ogół lubimy chodzić na przyjęcia i przebywać z rodziną czy znajomymi przy stole. Tak świętujemy różne okazje, wyrażając swą radość. Dzisiejsza Ewangelia ukazuje ucztę. Słowo Boże podaje jednak pewien warunek, aby mieć zapewnione na niej miejsce.
Troska króla z Ewangelii sprawiła, że krąg zaproszonych na ucztę stawał się coraz szerszy, sięgając aż po „złych i dobrych”. Finałowa scena pokazuje, że trzeba na niej być lepszym niż wówczas, gdy było się jeszcze na zewnątrz. „Strojem weselnym” jest wiara wyrażająca się w dobrych uczynkach. Jego brak powoduje bolesne wyrzucenie na zewnątrz.
Przez łaskę chrztu otrzymaliśmy zaproszenie na tę wspaniałą ucztę, a w Eucharystii odczuwamy jej przedsmak. Już teraz, nie czekając końca czasów, możemy spożywać niebiańskie dary, zapowiedziane przez Izajasza (I czyt.) – Ciało i Krew Chrystusa. Już teraz uczta weselna trwa nieprzerwanie dla nas.
Pamiętajmy o tym, że jakkolwiek daleko od Boga zaprowadziłyby nas „rozstajne drogi” grzechu, to każdy z nas ma zaproszenie i wyznaczone miejsce na ową ucztę – tu na Eucharystii i tam w niebie. Ów wspaniały Król, czyli Bóg – nasz Ojciec, wciąż nas zaprasza i oczekuje, chcąc hojnie zaspokoić każdą naszą potrzebę (II czyt.), dzięki czemu naprawdę niczego nam nie braknie (Psalm). Jeżeli nawet przyszliśmy bez „stroju weselnego”, to jeszcze nic straconego. Brud naszych duchowych szat możemy wybielić w sakramencie pokuty i pojednania.
Co więc robimy z tym zaproszeniem? Czy na Eucharystii radujemy się z Bożego zbawienia, czy może jesteśmy jak nieobecni z Ewangelii?

ks. Mariusz Szmajdziński