Wprowadzenie    Liturgia słowa    Katecheza    Rozważanie

27 NIEDZIELA ZWYKŁA Rok A (zielony) Nr 49 (8 października 2017)

Liturgia słowa

Jesteśmy wszyscy dzierżawcami Bożych dóbr. Aby dobrze nimi gospodarować, potrzebujemy nauki. Ceńmy nauczycieli. Szczególnie będziemy się za nich modlili w ich święto – w sobotę. Umiejmy się uczyć oraz przekazywać innym to, co sami umiemy.

PIERWSZE CZYTANIE  (Iz 5,1-7)
Prorok Izajasz przytacza nam piękną przypowieść o miłości gospodarza do winnicy. Wiele trudu włożył w jej przygotowanie, zabezpieczenie i uprawę. Oczekiwał dobrych owoców. Nie doczekał się. Jak odpowiadamy Panu Bogu i ludziom na ich troskę o nas?

Czytanie z Księgi proroka Izajasza
Chcę zaśpiewać memu Przyjacielowi pieśń o jego miłości ku swojej winnicy!
Przyjaciel mój miał winnicę na żyznym pagórku. Otóż okopał ją i oczyścił z kamieni,
i zasadził w niej szlachetną winorośl; pośrodku niej zbudował wieżę, także i tłocznię w niej wykuł. I spodziewał się, że wyda winogrona, lecz ona cierpkie wydała jagody.
«Teraz więc, o mieszkańcy Jeruzalem i mężowie z Judy, rozsądźcie, proszę, między Mną a między winnicą moją. Co jeszcze miałem uczynić winnicy mojej, a nie uczyniłem w niej? Czemu, gdy czekałem, by winogrona wydała, ona cierpkie dała jagody?
Więc dobrze! Pokażę wam, co uczynię winnicy mojej: rozbiorę jej żywopłot, by ją rozgrabiono; rozwalę jej ogrodzenie, by ją stratowano. Zamienię ją w pustynię, nie będzie przycinana ni plewiona, tak iż wzejdą osty i ciernie. Chmurom zakażę spuszczać na nią deszcz».
Otóż winnicą Pana Zastępów jest dom Izraela, a ludzie z Judy szczepem Jego wybranym. Oczekiwał On tam sprawiedliwości, a oto rozlew krwi, i prawowierności, a oto krzyk grozy.
Oto słowo Boże.

PSALM (Ps 80,9 i 12.13-14.15-16.19-20)
Boża winnica to lud Boży – w Starym i Nowym Przymierzu. Pan Bóg ją uprawia, ale karze za brak owoców. Jako świadome istoty porzućmy błędy i weźmy się do pracy. Owoce przyjdą, gdy zaczniemy Go słuchać.

Refren: Winnicą Pana jest dom Izraela.

Przeniosłeś winorośl z Egiptu *
i zasadziłeś ją, wygnawszy pogan.
Rozpostarła swe pędy aż do Morza, *
aż do Rzeki swe latorośle.        

Dlaczego zburzyłeś jej ogrodzenie *
i każdy przechodzień zrywa jej grona?
Niszczy ją dzik leśny *
i obgryzają polne zwierzęta.         

Powróć, Boże Zastępów, *
wejrzyj z nieba, spójrz i nawiedź tę winorośl.
Chroń to, co zasadziła Twoja prawica, *
latorośl, którą umocniłeś dla siebie.      

Już więcej nie odwrócimy się od Ciebie, *
daj nam nowe życie, a będziemy Cię chwalili.
Odnów nas, Panie, Boże Zastępów,
i rozjaśnij nad nami swoje oblicze, *
a będziemy zbawieni.             

DRUGIE CZYTANIE (Flp 4,6-9)
Jak ważna jest właściwa hierarchia wartości. Umiejętność oceny i wyboru tego, co ważne. Troska o to, co naprawdę potrzebne nie tylko dziś, ale na wieczność. Dlatego słuchajmy, czego uczy nas w imieniu Chrystusa św. Paweł.

Czytanie z Listu świętego Pawła Apostoła do Filipian
Bracia:
O nic się zbytnio nie martwcie, ale w każdej sprawie wasze prośby przedstawiajcie Bogu w modlitwie i błaganiu z dziękczynieniem. A pokój Boży, który przewyższa wszelki umysł, będzie strzegł waszych serc i myśli w Chrystusie Jezusie.
Na koniec, bracia, wszystko, co jest prawdziwe, co godne, co sprawiedliwe, co czyste, co miłe, co zasługuje na uznanie: jeśli jest jakąś cnotą i czynem chwalebnym – to bierzcie pod rozwagę.
Czyńcie to, czego się nauczyliście, co przejęliście, co usłyszeliście i co zobaczyliście u mnie, a Bóg pokoju będzie z wami.
Oto słowo Boże.

ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ (J 15,16)
Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.
Nie wyście Mnie wybrali, ale Ja was wybrałem,
abyście szli i owoc przynosili.
Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.

EWANGELIA (Mt 21,33-43)

Pan Bóg powierza ludziom odpowiedzialność za wiele spraw. Liczy na ich współpracę. Czasem spotyka się z niewdzięcznością i lekceważeniem. Dzierżawcy uważają się za właścicieli. Chcą się pozbyć wysłanników prawdziwego Pana. Jak ja podchodzę do dóbr, którymi z łaski Bożej mogę teraz dysponować? Jak nimi zarządzam dla dobra swojego i innych?

Słowa Ewangelii według Świętego Mateusza

Jezus powiedział do arcykapłanów i starszych ludu:
«Posłuchajcie innej przypowieści. Był pewien gospodarz, który założył winnicę. Otoczył ją murem, wykopał w niej tłocznie, zbudował wieżę, w końcu oddał ją w dzierżawę rolnikom i wyjechał.
Gdy nadszedł czas zbiorów, posłał swoje sługi do rolników, by odebrali plon jemu należny. Ale rolnicy chwycili jego sługi i jednego obili, drugiego zabili, trzeciego zaś ukamienowali. Wtedy posłał inne sługi, więcej niż za pierwszym razem, lecz i z nimi tak samo postąpili. W końcu posłał do nich swego syna, tak sobie myśląc: Uszanują mojego syna.
Lecz rolnicy, zobaczywszy syna, mówili do siebie: „To jest dziedzic; chodźcie, zabijmy go, a posiądziemy jego dziedzictwo”. Chwyciwszy go, wyrzucili z winnicy i zabili. Kiedy więc przybędzie właściciel winnicy, co uczyni z owymi rolnikami?».
Rzekli Mu: «Nędzników marnie wytraci, a winnicę odda w dzierżawę innym rolnikom, takim, którzy mu będą oddawali plon we właściwej porze».
Jezus im rzekł: «Czy nigdy nie czytaliście w Piśmie: „Ten właśnie kamień, który odrzucili budujący, stał się głowicą węgła. Pan to sprawił, i jest cudem w naszych oczach”. Dlatego powiadam wam: Królestwo Boże będzie wam zabrane, a dane narodowi, który wyda jego owoce».
Oto słowo Pańskie.