Wprowadzenie    Liturgia słowa    Katecheza    Rozważanie

19 NIEDZIELA ZWYKŁA Rok A (zielony) Nr 40 (13 sierpnia 2017)

Wprowadzenie do liturgii

ODWAGI, MAŁEJ WIARY!

W niektórych klasztorach oo. kartuzów jest taki zwyczaj, że w chwili śmierci zakonnika klaszcze się w dłonie. Brawo! Dobiegłeś, dochowałeś wiary i to w surowościach życia eremickiego.
Wymowny w tym względzie jest dialog, jaki przeprowadził Chrystus ze św. Piotrem, który ukazuje nam dzisiejsza Ewangelia. Jezus stał na falach wzburzonego jeziora, Piotr zaś w łodzi miotanej falami: „Panie, jeśli to Ty jesteś, każ mi przyjść do siebie po wodzie” (Mt 14,28), zawołał Piotr. „Przyjdź!”, odpowiedział mu Pan. Piotr zawierzył słowu Jezusa i, krocząc po wodzie, przyszedł do Niego. Jednakże, będąc już przy Jezusie, doznał zwątpienia w Jego moc. Ludzki lęk przeważył nad poczuciem bliskości Mistrza. Gdy zaczął tonąć, Chrystus uchwycił jego dłoń, mówiąc: „Czemu zwątpiłeś, człowiecze małej wiary?” (Mt 14,31b).
Bóg dopuszcza nasze zwątpienia i lęki, aby ukazać nam naszą nędzę oraz swoją opiekę i moc. Człowiek przez doświadczenia wiary doskonali się w wierze i dochodzi aż do granic zawierzenia. Konieczne jest w takich sytuacjach szukanie Jezusa, wyciąganie do niego rąk w modlitwie. Pięknie to wyraził Blaise Pascal w swoich Myślach: „Poznanie Boga bez poznania własnej nędzy prowadzi do pychy. Poznanie własnej nędzy bez poznania Boga prowadzi do rozpaczy. Dopiero poznanie Chrystusa rozwiązuje problem – w Nim, bowiem, znajdujemy Boga i naszą nędzę”.
Wiara nasza winna być wypróbowana, zahartowana i utwierdzana wśród trudności. Życie często doświadcza naszą wiarę. Nie widać wtedy dobrze ojcowskiego oblicza Boga. Donieść jednak wiarę do kresu życia to największe zadanie.

ks. Stanisław Jasionek