Wprowadzenie    Liturgia słowa    Katecheza    Rozważanie

13 NIEDZIELA ZWYKŁA Rok A (zielony) Nr 34 (2 lipca 2017)

Wprowadzenie do liturgii

NAJWYŻSZE DOBRO, NAJWIĘKSZE DZIEŁO

Poszukujemy w swoim życiu prawdziwych wartości. Dla wielu są one takie, jakie proponuje cywilizacja konsumpcyjna. Przyjemne i wygodne życie, dużo pieniędzy i rozrywek. Takie szczęście skończy się jednak bardzo szybko.
Bogata kobieta z Szunem szanowała Elizeusza. Widziała w nim proroka, głosiciela Bożej prawdy. Gościnnie przyjmowała go w swoim domu. Mógł w nim odpocząć, gdy przechodził tamtędy podczas swych wędrówek. Otrzymała też nagrodę przewyższającą jej oczekiwania (I czytanie). Wiele rodzin cierpi z powodu braku potomstwa. Może zamiast in vitro lepszym środkiem byłoby czynne angażowanie się w dobre dzieła? Czynne praktykowanie miłosierdzia?
W Polsce, i nie tylko u nas, wiele osób lubi narzekać. Widzą to, co złe, przykre i trudne. Często to wyolbrzymiają i wiele o tym mówią. Powinny uczyć się od Psalmisty dostrzegać wielkie dobra Boże i dziękować za nie (psalm).
Najwyższym dobrem jest odkupienie, którego dokonał dla nas Chrystus. Dzięki Niemu stajemy się dziećmi Bożymi, dziećmi światłości. Nowe życie nie będzie miało końca (II czytanie). Musimy jednak współpracować z łaską Bożą. Dzielić się otrzymanymi dobrami. Wspierać dzieła Chrystusowego Kościoła.
Nie można wyżej nad Jezusa stawiać innych dóbr. Nawet jeśli są wielkie i święte, jak miłość do rodziców. Trzeba być gotowym do udziału w Jego krzyżu. On stawia wymagania, ale i obiecuje wspaniałą nagrodę. Utożsamia się z tymi, którzy angażują się w Jego sprawę (Ewangelia). Od nas zależy, czy jesteśmy wśród nich. Od naszej wolnej decyzji popartej konkretnymi czynami.

o. Tomasz Dąbek – benedyktyn