Wprowadzenie    Liturgia słowa    Katecheza    Rozważanie

6 NIEDZIELA WIELKANOCY Rok A (biały) Nr 27 (21 maja 2017)

Liturgia słowa

Papież Benedykt XVI ustanowił 24 maja Dniem Modlitw za Kościół w Chinach i obchodzimy go każdego roku w liturgiczne wspomnienie Matki Bożej Wspomożycielki Wiernych, czczonej w chińskim sanktuarium maryjnym w Szeszan koło Szanghaju. Dwa dni później świętujemy Dzień Matki, a wszystko to w maju, miesiącu szczególnie poświęconym Maryi, Matce Boga.

PIERWSZE CZYTANIE (Dz 8,5-8.14-17)

Ojciec Gabriele Amorth, słynny egzorcysta, tłumaczył kiedyś, że w czasie święceń kapłańskich każdy kapłan otrzymuje od Jezusa niewidzialny dla oczu prezent, a w nim dary potrzebne do wypędzania złych duchów, uzdrawiania, uwalniania i błogosławienia. I wszystko to ma, ale coraz częściej zdarza się, że kapłan nawet nie odwiązuje wstążeczki na pudełku prezentowym. Chce działać sam, bez pomocy Ducha Świętego i wychodzi z tych działań to, co widzimy: często marne owoce. Dziś słyszymy o św. Filipie, który przybywa do Samarii. Potem dołączają do niego św. Jan i św. Piotr. I w Samarii dzieją się cuda.

Czytanie z Dziejów Apostolskich
Filip przybył do miasta Samarii i głosił im Chrystusa. Tłumy słuchały z uwagą i skupieniem słów Filipa, ponieważ widziały znaki, które czynił. Z wielu bowiem opętanych wychodziły z donośnym krzykiem duchy nieczyste, wielu też sparaliżowanych i chromych zostało uzdrowionych. Wielka zaś radość zapanowała w tym mieście.
Kiedy apostołowie w Jerozolimie dowiedzieli się, że Samaria przyjęła słowo Boże, wysłali do niej Piotra i Jana, którzy przyszli i modlili się za nich, aby mogli otrzymać Ducha Świętego. Bo na żadnego z nich jeszcze nie zstąpił. Byli jedynie ochrzczeni w imię Pana Jezusa. Wtedy więc nakładali apostołowie na nich ręce, a oni otrzymywali Ducha Świętego.
Oto słowo Boże.

PSALM (Ps 66,1b-3a.4-5.6-7a.16 i 20)
Zadziwiające są dzieła Pana. Ale zadziwiające są też dzieła rąk ludzkich czynione mocą Ducha Świętego. Niezwykłe jest również świadectwo o Bożej pomocy tego, kto jej doświadczył. Nie może usiedzieć w miejscu, nie może być cicho, musi wołać: „Przyjdźcie i słuchajcie mnie wszyscy, [...] opowiem, co Pan uczynił mej duszy”.

Refren: Niech cała ziemia chwali swego Pana.

Z radością sławcie Boga, wszystkie ziemie, *
opiewajcie chwałę Jego imienia,
cześć Mu wspaniałą oddajcie. *
Powiedzcie Bogu:
«Jak zadziwiające są Twe dzieła!

Niechaj Cię wielbi cała ziemia
i niechaj śpiewa Tobie, *
niech Twoje imię opiewa».
Przyjdźcie i patrzcie na dzieła Boga, *
zadziwiających rzeczy dokonał wśród ludzi!

Morze na suchy ląd zamienił, *
pieszo przeszli przez rzekę.
Nim się przeto radujmy! *
Jego potęga włada na wieki. 

Przyjdźcie i słuchajcie mnie wszyscy,
którzy boicie się Boga, *
opowiem, co uczynił mej duszy.
Błogosławiony Bóg,
który nie odepchnął mej prośby *
i nie oddalił ode mnie swej łaski. 

DRUGIE CZYTANIE (1P 3,15-18)
Obmowa, oszczerstwo, oczernianie – wielu z nas padło ofiarą niechęci czy niesprawiedliwego osądu. Nawet we wspólnocie pod szyldem „katolicka” zdarzają się, niestety, grupy ludzi, którzy dyskryminują myślących inaczej niż oni sami. Dyskredytują i odrzucają innego, często ogłaszając światu zlepek nieprawdziwych informacji na czyjś temat. I rusza machina, i niszczy człowieka.
Święty Piotr uprzedza takie wydarzenie, zapowiada, że może nam się coś takiego przydarzyć. I co robić wtedy, gdy jesteśmy ofiarą oszczerstwa? Pierwszy papież mówi, że trzeba „z łagodnością i bojaźnią Bożą zachować czyste sumienie”. Co to oznacza? Że nigdy, nawet w najtrudniejszej dla nas sytuacji, nie możemy się bronić, sięgając po zło.


Czytanie z Pierwszego Listu Świętego Piotra Apostoła
Najdrożsi:
Pana Chrystusa uznajcie w sercach waszych za Świętego i bądźcie zawsze gotowi do obrony wobec każdego, kto domaga się od was uzasadnienia tej nadziei, która w was jest.
A z łagodnością i bojaźnią Bożą zachowujcie czyste sumienie, ażeby ci, którzy oczerniają wasze dobre postępowanie w Chrystusie, doznali zawstydzenia właśnie przez to, co wam oszczerczo zarzucają. Lepiej bowiem ‒ jeżeli taka wola Boża – cierpieć, czyniąc dobrze, aniżeli źle czyniąc.
Chrystus bowiem również raz jeden umarł za grzechy, sprawiedliwy za niesprawiedliwych, aby was do Boga przyprowadzić; zabity wprawdzie na ciele, ale powołany do życia przez Ducha.
Oto słowo Boże.

ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ (J 14,23)

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.
Jeśli Mnie kto miłuje,
będzie zachowywał moją naukę,
a Ojciec mój umiłuje go
i przyjdziemy do niego.
Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.

EWANGELIA (J 14,15-21)
Gdy rodzic zapada na śmiertelną chorobę i wie, że nie ma dla niego ratunku, najbardziej boi się o swoje dzieci. Wie, że zostaną same na świecie, że nie będzie mógł im pomóc. Gdy Jezus, najpierw zamordowany, a potem zmartwychwstały, zapowiadał, że już wkrótce nie będzie mógł się ukazywać uczniom, dbał, aby zrozumieli to, co najważniejsze: że nie zostawia ich sierotami, że będą mieli pomoc – Pocieszyciela, który będzie z nimi na zawsze.

Słowa Ewangelii według Świętego Jana
Jezus powiedział do swoich uczniów:
«Jeżeli Mnie miłujecie, będziecie zachowywać moje przykazania. Ja zaś będę prosił Ojca, a innego Parakleta da wam, aby z wami był na zawsze ‒ Ducha Prawdy, którego świat przyjąć nie może, ponieważ Go nie widzi ani nie zna. Ale wy Go znacie, ponieważ u was przebywa i w was będzie.
Nie zostawię was sierotami. Przyjdę do was. Jeszcze chwila, a świat nie będzie już Mnie widział. Ale wy Mnie widzicie; ponieważ Ja żyję i wy żyć będziecie. W owym dniu poznacie, że Ja jestem w Ojcu moim, a wy we Mnie i Ja w was.
Kto ma przykazania moje i je zachowuje, ten Mnie miłuje. Kto zaś Mnie miłuje, ten będzie umiłowany przez Ojca mego, a również Ja będę go miłował i objawię mu siebie».
Oto słowo Pańskie.