Wprowadzenie    Liturgia słowa    Katecheza    Rozważanie

5 NIEDZIELA WIELKANOCY Rok A (biały) Nr 26 (14 maja 2017)

Katecheza

Święty Izydor Oracz (ok. 1080 - ok. 1130) – patron rolników i Madrytu

Tylko w Kościele może zdarzyć się tak, że skromny wieśniak, o którym niewiele wiadomo, zostaje patronem stolicy kraju.
Pierwsza biografia Izydora powstała na podstawie ustnych przekazów ponad 150 lat po jego śmierci. Dlatego zawiera nieścisłości, nawet odnośnie do dat narodzin i śmierci. Izydor przyszedł na świat w Madrycie lub okolicy ok. 1080 r. Bieda zmusiła go do tego, że wcześnie zaczął zarabiać na własne życie. Pracował ciężko, jako najemny pracownik rolny. Nie tylko każdy dzień rozpoczynał od Mszy św., ale modlitwą przeplatał kolejne godziny pracy i wypoczynku. Robotnicy, zazdrośni o zaufanie pracodawcy, jakim cieszył się Izydor, oskarżyli go, że traci czas na modlitwę, zaniedbując pracę. Jakże zdziwił się właściciel, kiedy, sprawdzając Izydora, zobaczył, że gdy ten się modli, to pole orze anioł.
 W Torrelagunie, dokąd Izydor uciekł przed muzułmańskimi wojskami, poznał Toribię, zwaną też Marią de la Cabeza. Wkrótce pobrali się i stanowili pod każdym względem dobraną parę. Ich codzienność naznaczona była modlitwą, pracą, umartwieniem i uczynkami miłosierdzia, a nade wszystko miłością wobec siebie, względem Boga i bliźnich. Pewnego dnia zawistni ludzie oskarżyli Marię, często udającą się na modlitwę do samotnej kapliczki Matki Bożej, że spotyka się tam z pastuchem, z którym ma romans. Izydor na tyle znał swoją żonę i był pewien jej małżeńskiej wierności, że nie dał wiary tym bezpodstawnym pomówieniom.
Następnie oboje przenieśli się do Madrytu, gdzie Izydor został administratorem majątku. Legendy przypisują mu rozmnożenie chleba; mówią o wskrzeszeniu córki pracodawcy; o wytryśnięciu źródła w czasie suszy, gdy on uderzył szpadlem w ziemię. Z kolei, kiedy synek świętych małżonków wpadł do studni, wszyscy myśleli, że nie żyje. Po modlitwie Izydora i Marii woda w studni jednak podniosła się i dziecko zostało uratowane.
Izydor zmarł ok. 1130 r., wcześniej przepowiedziawszy dzień swojej śmierci. Czterdzieści lat po zgonie jego szczątki chciano przenieść do kościoła. Wtedy zauważono, że ciało ‒ mimo iż było owinięte tylko w prześcieradło, a cmentarz często zalewała woda ‒ pozostało nienaruszone. Kilka miesięcy potem król Alfons VIII dzięki interwencji Świętego odniósł zwycięstwo nad muzułmanami w bitwie pod Novas de Tolosa.
Beatyfikacja pokornego rolnika odbyła się w 1619 r., a kanonizacja trzy lata później. Kościół uznał także kult bł. Marii, która zmarła pięć lat po mężu. Relikwie obojga znajdują się w madryckiej kolegiacie pw. św. Izydora. Oboje również byli współpatronami Światowych Dni Młodzieży w Madrycie w 2011 roku. W roku 1964 nakręcono filmową opowieść o Świętym pt. Isidro el labrador.
Wspomnienie św. Izydora Oracza przypada 15 maja.

br. Marek Urbaniak – brat szkolny