Wprowadzenie    Liturgia słowa    Katecheza    Rozważanie

4 NIEDZIELA WIELKANOCY – NIEDZIELA DOBREGO PASTERZA Rok A (biały) Nr 25 (7 maja 2017)

Katecheza

Fatima nadal aktualna – stulecie objawień

Kiedy trójka pastuszków z zapadłej wioski oznajmiła, że widziała tajemniczą Panią, nikt nie spodziewał się, że ta lokalna sensacja nie tylko nie przebrzmi z czasem, ale stanie się inspirującym wydarzeniem dla całego katolickiego świata. Dziś sanktuarium maryjne w Fatimie jest jednym z najbardziej znanych i uczęszczanych miejsc pielgrzymkowych na świecie.
Hiacynta i Franciszek Marto oraz ich kuzynka Łucja dos Santos byli zwyczajnymi dziećmi. Pochodzili z ubogich rodzin, które przy wielkim nakładzie pracy ledwo wiązały koniec z końcem. Ciężar życia był tym bardziej odczuwalny z powodu trwającej I wojny światowej i prześladowań Kościoła.

Objawienia
13 maja 1917 r. trójka dzieci spokojnie bawiła się w Cova da Iria, gdy ich wzrok przyciągnął blask. Nad małym dębem ujrzeli kobiecą postać ubraną w biel z różańcem na prawej ręce. Pani zapytała dzieci, czy przez pół roku będą przychodzić w to miejsce 13. dnia miesiąca oraz czy zechcą ofiarować swoje cierpienia za grzeszników. Wielkodusznie się na to zgodziły. Wezwała je także do codziennego odmawiania różańca w intencji pokoju. Małym wizjonerom początkowo nie dawano wiary, ale kiedy przyszedł czas kolejnego spotkania z tajemniczą Panią, trojgu pastuszkom towarzyszyła grupa ludzi. Dzieci z całą powagą i gorliwością podjęły się zadań, o które prosiła Maryja. Jedynie raz, w sierpniu, nie przybyły na miejsce objawień, gdyż znajdowały się wtedy w więzieniu. Jednak kilka dni później i tak doświadczyły kolejnej wizji.
Podczas spotkań Maryja poleciła dzieciom modlitwę i pokutę za grzeszników. Natomiast dla uproszenia pokoju w świecie nabożeństwo wynagradzające do Jej Niepokalanego Serca. Ponadto dzieciom zostało ukazane piekło, co jeszcze bardziej pobudziło je do modlitw i ofiar. Podczas objawienia 13 lipca 1917 r. Maryja zapowiedziała, że przybędzie, aby prosić o poświęcenie Rosji jej Niepokalanemu Sercu i o Komunię św. wynagradzającą w pierwsze soboty miesiąca. Pragnieniem Matki Bożej było także to, aby w Cova da Iria wybudować kaplicę.
Ostatniemu objawieniu 13 października 1917 r. towarzyszył znak dany przez Panią, tzw. cud słońca, który obserwowało ok. 70 tys. ludzi. Franciszek i Hiacynta niedługo po tych wydarzeniach zmarli. 13 maja 2000 r. zostali beatyfikowani. Łucja wstąpiła do zakonu, gdzie do końca życia oddawała się modlitwie i pokucie za grzeszników. Zmarła w 2005 r. i jest kandydatką na ołtarze.

Przesłanie
Objawienia fatimskie zostały oficjalnie uznane przez Kościół w 1930 r., a dwanaście lat później Pius XII dokonał poświęcenia świata Niepokalanemu Sercu Maryi. Ten akt był ponawiany przez Pawła VI i Jana Pawła II. Wielu wiernych odpowiedziało na apel Matki Bożej i praktykuje tzw. nabożeństwo pierwszych sobót. Polega ono na spowiedzi, przyjęciu Komunii św., odmówieniu części różańca i piętnastominutowej medytacji nad tajemnicami różańcowymi – wszystko to należy czynić w duchu wynagrodzenia Niepokalanemu Sercu Maryi. Tym, którzy przez 5 miesięcy podejmują te praktyki, Maryja obiecuje przyjść z pomocą w godzinie śmierci ze wszystkimi łaskami potrzebnymi do zbawienia.
Choć minął wiek od fatimskich objawień, ich przesłanie wcale się nie zdezaktualizowało. Wojny, przemoc, demoralizacja, bluźnierstwa... wszystko to pokazuje, że ogarnięty chaosem świat nadal potrzebuje ofiarnych ludzi, którzy pomogą w realizacji obietnicy Maryi: „Na koniec moje Niepokalane Serce zatriumfuje”.

br. Marek Urbaniak – brat szkolny