Wprowadzenie    Liturgia słowa    Katecheza    Rozważanie

WIGILIA PASCHALNA W WIELKĄ NOC Rok A (biały) Nr 19 (15 kwietnia 2017)

Wprowadzenie do liturgii

NOC POCZĄTKÓW

Zmartwychwstały Jezus poleca apostołom, aby udali się do Galilei (Ewangelia). Muszą oni wrócić do początków swego powołania, swej drogi z Jezusem. Podjąć ją na nowo, chociaż w innych uwarunkowaniach i okolicznościach. Tam, w ziemi początków swego przepowiadania, gdzie wszystko się zaczęło, Chrystus wyznacza im spotkanie.
Bóg jest Bogiem nieustannych początków. Nie przegranych. Nie tragicznego końca ani tym bardziej wielkopiątkowych smutków. On zaczyna swe działanie tam, gdzie ludzie widzą kres swych możliwości. Dla nas grób jest końcem wszystkiego, dla Niego zaś kolebką życia. My rozpaczamy przygnębieni oczywistością przemijania i śmierci. W Bogu umarli odzyskują nowe życie. Nas poraża bezkresna ciemność, a On właśnie w niej wskrzesza źródła światła.
Rozważając dzisiejsze Słowo, wracamy do początków. Z kolejnymi pokoleniami chrześcijan śledzimy całą drogę zbawienia: od stworzenia świata, przez paschę żydowską, długie dzieje oczekiwań i nadziei aż po ich wypełnienie (czytania I-VII). Powracamy do źródeł wiary w Zmartwychwstałego.
Odnówmy w sobie nadzieję. Wprawdzie wszystko potoczyło się inaczej, niż chcieliby tego starożytni mędrcy, nauczyciele wiary i stróże Słowa. Bóg napisał zdumiewającą historię. Inną niż wszystkie. Ale, mimo oporu ze strony ludzi, dokonał tego, co od wieków zamierzył.
Te wydarzenia, choć bardzo odległe, rzucają światło na współczesność. Pomagają zrozumieć sens naszych osobistych historii. Idźmy zatem do naszej Galilei. Do początków przyjaźni z Chrystusem. Zobaczmy, jak wiele otrzymaliśmy. I za to dziękujmy.

ks. Zbigniew Sobolewski