Wprowadzenie    Liturgia słowa    Katecheza    Rozważanie

WIELKI PIĄTEK MĘKI PAŃSKIEJ Rok A (czerwony) Nr 18 (14 kwietnia 2017)

Wprowadzenie do liturgii

PRZYJĄĆ I UCAŁOWAĆ

Najważniejszy moment dzisiejszej liturgii to adoracja Krzyża.
Po wysłuchaniu Ewangelii opisującej Mękę Pana Jezusa z pokorą klękamy i całujemy Krzyż, znak naszego odkupienia i przeogromnej miłości Boga. Całujemy Krzyż, ten jeden jedyny, na którym umarł Jezus, ale także i nasze krzyże. Te, które niesiemy czasem z wielkim trudem, narzekaniem i smutkiem. Dziś jest ten dzień, by swój krzyż przyjąć i ucałować. Dostrzec, że to, co trudne i bolesne w moim życiu, może mieć sens. I nie chodzi tu wcale o postawę cierpiętnictwa. Przeciwne chrześcijaństwu jest gloryfikowanie bólu. Przed cierpieniem powinniśmy uciekać. Zrobić wszystko, by zaradzić cierpieniu fizycznemu i duchowemu. Wiemy jednak, że bywają sytuacje, w których uciekać dalej się nie da. Gdy trzeba zmierzyć się z porażką w zmaganiu z chorobą, stratą kogoś bliskiego, biedą czy starością. Wtedy człowiek wchodzi na swoją „krzyżową drogę”. Idzie nią razem z Panem Jezusem.
Święty Piotr naucza, że Chrystus nie tylko cierpiał za nas, ale także zostawił nam przykład do naśladowania. I dodaje, że w swoim ciele poniósł nasze grzechy na drzewo krzyża, abyśmy zerwali z grzechem i żyli sprawiedliwie (por. 1P 2,21.24). Chrystus dał nam przykład, jak można zmierzyć się z cierpieniem. Ponieważ zdarza się, że ból i choroba tak bardzo koncentrują człowieka na sobie. Jezus przez pokorne posłuszeństwo Ojcu, stałość, sprawiedliwość i wiele innych cnót całkowicie przekracza egocentryzm człowieka cierpiącego. On dobrowolnie przyjął Krzyż, cierpiał i zmartwychwstał dla naszego zbawienia.

o. Jarosław Krawiec ‒ dominikanin