Wprowadzenie    Liturgia słowa    Katecheza    Rozważanie

WIELKI CZWARTEK – MSZA WIECZERZY PAŃSKIEJ Rok A (biały) Nr 17 (13 kwietnia 2017)

Wprowadzenie do liturgii

WYKĄPANI I URATOWANI

Wszyscy w życiu popełniamy jakieś błędy, a potem musimy sobie radzić z ich skutkami. Mamy też w pamięci znane nam od pokoleń przysłowia: „Wypij piwo, które sobie nawarzyłeś” czy „Jak sobie pościelisz, tak się wyśpisz”. W tych zdaniach jest logika, ale… nie ma w nich miłosierdzia.

Jezus Chrystus inaczej patrzy na nasze błędy i pomyłki, które często są jednocześnie grzechami. On wie, że świadomie je wybraliśmy. Jezus patrzy na skutki naszych wyborów, lecz nie zostawia nas samych. Tak jak widzimy to w dzisiejszej Ewangelii, pochyla się nad nami, aby obmyć nasze nogi. One prowadziły nas na bezdroża błędów i grzechów. Jezus staje przy nas, aby służyć… przebaczeniem. Ja sam nie mogę tego uczynić, tylko On może.
Jesteśmy oczyszczeni, „wykąpani” przez Jezusa w sakramencie chrztu świętego. On w dzisiejszej Ewangelii mówi do Piotra: „Wykąpany potrzebuje tylko nogi sobie umyć, bo cały jest czysty”. To dzieje się w każdym naszym sakramencie pokuty i pojednania. Jezus omywa serca tych, którzy są jeszcze w drodze. Oczyszcza nas z grzechów, wyprowadza ze skutków błędów i pomyłek.
Codziennie, wielokrotnie sprawowana jest Eucharystia. Może nawet co sekundę. Dzieje się to w różnych miejscach świata według miejscowego czasu. Codziennie gdzieś jakiś „Judasz” zdradza Jezusa. Codziennie Jezus pochyla się, aby kogoś obmyć. Obmyć Swą Krwią przelaną na Krzyżu. My mamy poznaczone tą Krwią „odrzwia” naszych serc. Dlatego nie zginiemy, podniesiemy się z każdego upadku. Będziemy żyć! Trzeba tylko przyjąć Jezusa pochylającego się nade mną.

o. Tomasz Słowiński ‒ dominikanin