Wprowadzenie    Liturgia słowa    Katecheza    Rozważanie

I NIEDZIELA ADWENTU Rok B (fioletowy) Nr 57 (1 grudnia 2002)

Wprowadzenie do liturgii

Dzień Pański

TRWAJMY W ADWENTOWYM CZUWANIU!

Okres Adwentu jest czasem radosnego i pobożnego oczekiwania na przyjście Pana. Prorok Izajasz, widząc bezradność ludzi wobec podejmowanych przez nich wysiłków prosił, aby sam Bóg rozdarł niebiosa i zstąpił do człowieka. W dzisiejszej Ewangelii Jezus trzykrotnie kieruje do słuchaczy słowo: "Czuwajcie". Święty Paweł zaś zwraca uwagę na to, że Pan sam umacnia swych uczniów w oczekiwaniu Jego objawienia się w chwale. W Adwencie winniśmy przypomnieć sobie wezwania Jana Pawła II do czuwania, wygłoszone przed Apelem Jasnogórskim. W 1983 i 1991 r. Papież mówił: "Czuwam - znaczy, że staram się być człowiekiem sumienia. (...) Czuwam - to znaczy dalej: dostrzegam drugiego. (...) Czuwam - to znaczy: miłość bliźniego - to znaczy: podstawowa międzyludzka solidarność". Czuwanie modlitewne uczniów Jezusa ma być połączone z dobrymi czynami, dlatego u progu Adwentu prosimy Boga, byśmy przez dobre czyny przygotowali się na spotkanie Chrystusa. Zewnętrznym znakiem modlitewnego czuwania jest świeca roratnia. Niech przypomina nam ona słowa Jezusa: "Tak niech świeci wasze światło przed ludźmi, aby widzieli wasze dobre uczynki i chwalili Ojca waszego, który jest w niebie" (Mt 5, 1).

bp Stefan Cichy

Czuwajcie, bo nie wiecie, kiedy pan domu przyjdzie (Mk 13, 35)