Wprowadzenie    Liturgia słowa    Katecheza    Rozważanie

30 NIEDZIELA ZWYKŁA Rok C (zielony) Nr 52 (23 października 2016)

Katecheza

Człowiek – istotą religijną

Wiara w istnienie Boga, choć różnie rozumianego, jest trwałym fenomenem dziejów ludzkości. Filozof niemiecki Max Scheler, w swojej książce O tym, co wieczne w człowieku, napisał: „Człowiek wierzy albo w Boga, albo w bożki”. Wiara jest potrzebą człowieka, może ona jednak ulec deformacji; wówczas ludzie wierzą w: ideologie, plemienne bóstwa, czary, magię, wróżby, wierzą krzykliwym populistom itp. Utrata religijnej wiary prowadzi do powstawania pseudoreligii, są nimi m.in. mity postępu, nauki, sztuki, racjonalizmu, ekonomicznego raju na ziemi.
 Dlaczego człowiek wierzy w Boga? Religijny człowiek będący chrześcijaninem jest aktywnym uczestnikiem życia społecznego i twórcą szeroko rozumianej kultury, lecz zanurzony w ustawicznym przemijaniu czasu pragnie odkryć praprzyczynę świata i ostateczny sens swego życia. Dlatego uznaje obecność Boga, w którym odnajduje stały punkt odniesienia, fundament wartości moralnych i ostatecznie cel swej egzystencji. Uznanie Boga jest równoczesnym uniezależnieniem się od tyranii współczesnych „bożków” (idoli) traktowanych jako surogat (zamiennik) bytu absolutno-transcendentnego. Bóg, którego obecność człowiek dostrzega w ogromie i celowości materialnego świata oraz w głębi własnego sumienia, pozwala na sensowne ułożenie różnorodnych problemów życia.
Wiara religijna oparta na biblijnym objawieniu pełni wiele istotnych funkcji w życiu człowieka: poznawczą, etyczną, humanistyczną, aktywizującą. Doświadczenie religijne jest wyjściem poza krąg widzialnej rzeczywistości i wartości materialno-witalnych, a więc poszerzeniem widnokręgu wartości. Podstawowym elementem religijnego doświadczenia jest zawierzenie Bogu, uznanie Jego bezinteresownej miłości, odkrycie w Nim źródła eschatologicznej, sięgającej poza to życie nadziei. Wiara jest wejściem w świat Bożej miłości, przyjaźni i miłosierdzia. Umożliwia to spojrzenie na życie codzienne, jego radosne i trudne momenty, w nowej perspektywie.
Wiara nie jest rezygnacją z realnego życia i jego problemów, lecz bardziej odpowiedzialnym korzystaniem z niego. Człowiek, przeżywając egzystencjalnie swe fizyczne i psychiczne ograniczenia, w Bogu znajduje oparcie i punkt odniesienia. Ważną funkcją wiary jest także jej profil społeczno-komunikacyjny. Religijno-ideowe wartości moralne łączą ludzi w sposób najbardziej trwały i odpowiedzialny. Autentyczna miłość Boga łączy się integralnie z miłością bliźniego, którym jest każdy człowiek niezależnie od jego kondycji społecznej i światopoglądu.

ks. Stanisław Kowalczyk