Wprowadzenie    Liturgia słowa    Katecheza    Rozważanie

XXXII NIEDZIELA ZWYKŁA Rok A (zielony) Nr 54 (10 listopada 2002)

Wprowadzenie do liturgii

Dzień Pański

BYĆ ZAWSZE Z PANEM

W dniu powtórnego przyjścia Chrystusa - jak poucza nas słowo Boże - wszyscy wierzący w Niego, zarówno żywi jak i umarli, na zawsze będą już z Panem. Św. Paweł zachęca, by tą prawdą żyć; by każde nasze "dziś" na ziemi było już "przebywaniem z Panem". On wychodzi nam naprzeciw, mówi do nas i daje się nam poznać. Z Bogiem, odwieczną Mądrością, która objawiła się w Jezusie, możemy obcować w głębi naszego serca. Z naszej strony potrzeba pragnienia spotkania. Jak wygląda nasz dialog z Bogiem? Czy podejmujemy jakieś wysiłki, by wniknąć w Boże plany względem nas? W Ewangelii Jezus przestrzega, byśmy pamiętali o ostatecznym z Nim spotkaniu, które będzie przejściem na "weselną ucztę" w królestwie Bożym. W przypowieści o dziesięciu pannach przypomina o przygotowaniu na ten moment - symbolem są palące się lampy w rękach pięciu roztropnych panien, które zadbały o oliwę. Postawa tych nierozsądnych jest przestrogą. Nie możemy być pewni, że w chwili obecnej jesteśmy gotowi do ostatecznego spotkania z Panem. Dlatego zawsze musimy podtrzymywać światło naszego życia przez czyny miłości. Należy je pełnić każdego dnia, bo tego nie będzie można nadrobić, gdy przyjdzie Pan i trzeba będzie wyjść Mu na spotkanie.

ks. Stanisław Haręzga

Oblubieniec idzie, wyjdźcie mu na spotkanie (Mt 25, 6).