Wprowadzenie    Liturgia słowa    Katecheza    Rozważanie

XXXI NIEDZIELA ZWYKŁA Rok A (zielony) Nr 53 (3 listopada 2002)

Wprowadzenie do liturgii

Dzień Pański

JEDEN JEST OJCIEC WASZ

Rok liturgiczny zbliża się do końca. Również nasza wspólna lektura Ewangelii zatrzymuje się dziś na ostatniej mowie Jezusa-Mistrza. Nauczyciel przestrzega nas przed rozdarciem między wiarą a życiem. Wiara spójna i konsekwentna wymaga całkowitego oparcia życia społecznego i osobistego na słowie Bożym. Tego uczyli dawni prorocy, tę samą troskę pasterską wyraża św. Paweł już w pierwszym swym liście. Mieć słowo Boże za to, czym jest ono w rzeczywistości, to początek przemiany życiowej, która owocuje ostatecznym zwycięstwem dobra. Na początku nowego tysiąclecia objawia się coraz wyraźniej triumf Chrystusa Pana nad księciem ciemności. Ludzie wyzwoleni mocą Krwi Zbawiciela śpiewają wyznanie wiary, która stała się niespodziewanie ich mocą: "Nie boję się, gdy ciemno jest, bo Ojciec za rękę prowadzi mnie". Jeśli ludzie nie potrafią odkryć wyzwalającej siły w wyznaniu wiary chrześcijańskiej, to może częściowo jest to spowodowane naszym faryzeizmem: "Mówią bowiem, ale sami nie czynią". Ojciec Święty przypomina ustawicznie o konieczności przekładania wyznawanej wiary na praktykę życia codziennego. Świat potrzebuje dziś bardziej świadków niż nauczycieli.

ks. Antoni Tronina

Największy z was niech będzie waszym sługą. (Mt 23, 11)