Wprowadzenie    Liturgia słowa    Katecheza    Rozważanie

WSPOMNIENIE WSZYSTKICH WIERNYCH ZMARŁYCH Rok A (fioletowy) Nr 54 (2 listopada 2014)

Wprowadzenie do liturgii

 NIE BĄDŹ NIEMIŁOSIERNY DLA ZMARŁYCH 

 
Na dzisiejszy dzień warto czasem spojrzeć w świetle uczynków miłosierdzia. 
Jak pamiętamy, Kościół uczy nas o uczynkach miłosierdzia co do ciała i co do duszy. Te drugie są następujące: 1. Grzeszących upominać, 2. Nieumiejętnych pouczać, 3. Wątpiącym dobrze radzić, 4. Strapionych pocieszać, 5. Krzywdy cierpliwie znosić, 6. Urazy chętnie darować, 7. Modlić się za żywych i umarłych.
Gdy przypatrzymy się im wszystkim, a może jeszcze bardziej uczynkom miłosiernym co do ciała, to rzuca się w oczy ich ważność i oczywistość. Natomiast modlitwa za zmarłych jest ostatnia na liście. Czy to znaczy, że jest mniej ważna niż „nakarmienie głodnych” czy „pocieszenie strapionych”? Absolutnie nie! Wszystkie uczynki miłosierdzia należy traktować tak samo poważnie i wyjątkowo. Każdy z nich odpowiada głębokim ludzkim potrzebom. I właśnie jedną z tych wielkich potrzeb jest „bycie omodlonym”, za życia i po śmierci. Nasi zmarli mają więc – nadane przez Boga – prawo, aby po ich odejściu byli przez nas omodleni. Jest to tak samo ważne jak wtedy, gdy byli pośród nas – potrzebowali pokarmu, ubrania itd. 
Czy odmówilibyśmy im tego, gdybyśmy mieli możliwość im pomóc? Na pewno nie. Nie bylibyśmy nie-miłosierni, czyli okrutni. A dzisiejszego dnia nasi zmarli proszą o modlitwę. Nie bądźmy niemiłosierni, dajmy im to, o co proszą, z serca i hojnie, tak jak wtedy, gdy byli pośród nas. Kiedyś każdy z nas będzie po ich stronie i także będzie potrzebował modlitwy. Zmartwychwstaniem i życiem jest Chrystus (J 11,25) i do Niego musimy kierować nasze prośby.
ks. Adam Rybicki